Dziś jestem na weselu. W zasadzie to jestem już w hotelowym łóżku, bo dzieci nasze padły. Czuję ciepło stópek młodszego synka i słyszę miarowy oddech starszego z sąsiedniego łóżka. Dzień pełen wrażeń. Pakowanie, podróż za Lublin z nieśpiącymi dziećmi w samochodzie, nowe miejsca, impreza. Muzyka, głośna. Ludzie, w dużych ilościach. Gwar, hałas, dźwięki. Jedzenie, bardzo… Dowiedz się więcej »
W czasach dość odległych, kiedy to jeszcze lubiłam sobie wyobrażać, że wbrew blond włosom, w przyszłości zostanę drugim czarnym aniołem polskiej estrady, miałam wiele pomniejszych wyobrażeń. Jednym z nich było na przykład, że spotykam Halinę Wyrodek, piwniczną piosenkarkę, ha! nie zgadniecie gdzie! W autobusie nr 504 na Ursynowie! Tak sobie wyobrażałam to spotkanie. I to… Dowiedz się więcej »
Kiedy znienacka odkryłam mój perfekcjonizm, postanowiłam się go natychmiast pozbyć. W tym celu zaczęłam wszystkie moje siły i całą energię koncentrować nad pracą nad nieperfekcjonizmem. Robiłam to ze starannością i zaangażowaniem godnym wszelkich neofickich antydziałań. Chodziłam do psychologa codziennie zwierzając się z podjętych prób pozbycia się tej przebrzydłej, acz wrośniętej głęboko we mnie cechy. Rozmawiając… Dowiedz się więcej »
Czasem są takie zwykłe, dobre dni. Takie, w których nie ma żadnych spektakularnych wydarzeń. Ani dramatów, ani euforii. Jest w nich za to dużo spokoju, harmonii i nadziei, że zawsze właśnie tak będzie. Takie dni mają swój spokojny rytm. Jest w nim stukot poranka, tupot drogi do przedszkola i powrotnego spaceru. Szykowanie obiadu pełne dźwięku… Dowiedz się więcej »
Wieczorami wychodzę na spotkanie nocy. Wkładam sukienkę. Tę ciemną, dawno temu utkaną przez Pajęczycę Zo, znaną ze swych krośno- przędzalniczych talentów ukrytych w szorstkich odnóżach. Podobno przędza do tej sukienki pochodzi ze strzyżenia cirrocumulusów. Te pierzasto- kłębiaste chmury najlepiej strzyc w wiosenne poranki. Powstająca z nich przędza jest mocna, ale niesamowicie delikatna. Sukienkę ofiarowała mi… Dowiedz się więcej »
Dziś mój starszy syn skończył 4 lata. Cztery lata temu położna i mój mąż podali mi to trzy kilogramowe ciałko owinięte w pieluszkę tetrową. Położyli na piersi. Byłam zachwycona. To był cud. Ten pierwszy czas po porodzie, kiedy czułam mojego pierworodnego skóra przy skórze, to jedna z moich najwspanialszych chwil w życiu. W każde urodziny… Dowiedz się więcej »
Wczoraj był dzień zapobiegania samobójstwom. Jest to temat, który bardzo mnie porusza, ponieważ kilka lat temu samobójstwo dotknęło moją rodzinę. Zginął młody człowiek, a my pozostaliśmy z bólem, rozpaczą i pytaniami. Czy mogłam mu jakoś pomóc? Co zrobiłam nie tak? Czemu nic nie zauważyłam? Te pytania jeszcze teraz do mnie powracają, choć nie tak często… Dowiedz się więcej »
Dziś rano z dwójką dzieci, wózkiem i nosidłem, w pośpiechu po, jak to zazwyczaj bywa, wyczerpującym poranku, w którym nawet nie znalazło się miejsce na moją kąpiel, władowałam się do metra. Wcisnęłam hamulec wózka i poprosiłam młodą, zapatrzoną w grę na ekranie dzieweczkę, by mi ustąpiła miejsca. Widać ciężko dostrzec 10- cio kilogramowe dziecko uczepione… Dowiedz się więcej »
Zasnuł mnie dziś smutek. Zasnułam się. Zasmucona. Smakuję smutek. Jest słony. Ma posmak łez. I morza. Morze smutku. Morze łez. Bezbrzeżność. Rozżal. Usmucona. Dotykam smutku. Boli. Chwyta za serce. Szarpie. Kłuje. Potrafi rozedrgać. Wstrząśnięta. Przyglądam się smutkowi. Jest szary. W kolorze żalu. Osmucony. Podłużny. Uwieszony i ciężki. Opada twardo. Przesiąknięty łzami. Rozciągnięty w czasie. Zasnuty… Dowiedz się więcej »
Czasem, tak jak dzisiaj, coś mnie wybije z codziennego rytmu i jestem rozproszona. Ciężko mi zebrać myśli, nie wiem, co napisać, choć w ciągu dnia miałam kilka pomysłów. Brak mi słów. Szukam ich po labiryncie własnego umysłu. Niektóre znajduję i otrzymuję wtedy bonus w postaci kilku zdań. Wiele mi umyka. Chowa się w czeluściach głowy.… Dowiedz się więcej »