<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Lubi\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os mojego syna, kt\u00f3ry dolatuje z ulicy przez uchylone okna. Wpada ca\u0142kiem wyra\u017anie, mimo czwartego pi\u0119tra i prawie rozumiem, co syn opowiada ojcu. Na szcz\u0119\u015bcie nie jestem w stanie rozr\u00f3\u017cni\u0107 s\u0142\u00f3w, bo wtedy czu\u0142abym si\u0119 jakbym pods\u0142uchiwa\u0142a, a tak, to mog\u0119 ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w sam\u0105 melodyk\u0119 rozmowy, rozr\u00f3\u017cni\u0107 ekscytacj\u0119, zaciekawienie lub rado\u015b\u0107 w s\u0142owach, cho\u0107 nie widz\u0119 sylwetek, bo drzewa przys\u0142aniaj\u0105 widok. Takie to mi\u0142e, tkliwe i rzewne, \u017ce zastygam oparta o parapet i s\u0142ucham, a\u017c trzaskaj\u0105 drzwiczki auta i wtedy wiem, \u017ce g\u0142osy umilkn\u0105, rozlegnie si\u0119 d\u017awi\u0119k silnika, a ja powr\u00f3c\u0119 do codziennych dzia\u0142a\u0144. A jednak zostaje we mnie iskra tej rado\u015bci w g\u0142osie, kt\u00f3r\u0105 us\u0142ysza\u0142am, cho\u0107 z czasem nieco blaknie. Nie znika do ko\u0144ca, wpada gdzie\u015b w zakamarki duszy i wiem, \u017ce je\u015bli kiedy\u015b b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0142a, to odnajd\u0119 j\u0105 i przywo\u0142am d\u017awi\u0119kiem, zapachem lub powiewem wiatru wpadaj\u0105cym przez uchylone okno.<\/p>\n\n\n\n
Lubi\u0119 patrze\u0107 na syna, kt\u00f3ry \u0107wiczy przed ekranem uk\u0142ady taneczne. Na\u015bladuje postaci prawdziwe i kreskowe, \u015bpiewa fragmenty piosenek, a wszystko to w takim s\u0142odkim stylu dwulatka, kt\u00f3ry niewiele m\u00f3wi, ale rozumie mn\u00f3stwo. Na piosenkach i choreografii skupia si\u0119 ca\u0142ym sob\u0105, min\u0119 ma powa\u017cn\u0105, a ruchy prze\u015bmieszne, cho\u0107 zaskakuj\u0105co podobne do tych, na ekranie. Mog\u0119 tak sobie le\u017ce\u0107 na kanapie i patrze\u0107 na ta\u0144ce na krze\u015ble i wcale nie potrzebuj\u0119 nic wi\u0119cej. Cho\u0107 kiedy ko\u0144czy si\u0119 piosenka musz\u0119 wsta\u0107, by nastawi\u0107 now\u0105. A potem jeszcze inn\u0105. Te piosenki s\u0105 jak kartki z zapiskami tych chwil. Gdziekolwiek je us\u0142ysz\u0119, przynios\u0105 mi widok syna, ta\u0144ca i tego niepowtarzalnego czasu z dzie\u0107mi w domu. <\/p>\n\n\n\n
To prawda, \u017ce czasem jestem zm\u0119czona i brakuje mi chwili dla siebie. A jednak ten intensywny czas, w kt\u00f3rym cz\u0119sto nie jestem pewna, jak si\u0119 nazywam, pe\u0142en jest wspania\u0142ych moment\u00f3w, obraz\u00f3w, sytuacji i zdarze\u0144. Du\u017co w nim zachwyt\u00f3w, zach\u0142y\u015bni\u0119\u0107 pi\u0119knem dzieci\u0119cego \u015bwiata, blisko\u015bci i czu\u0142o\u015bci. Lubi\u0119 ten czas. Ten, w kt\u00f3rym moje dzieci s\u0105 ma\u0142e i wi\u0119kszo\u015b\u0107 dnia wype\u0142niaj\u0105 sob\u0105. Ten, w kt\u00f3rym walcz\u0105 o moj\u0105 uwag\u0119, gdy rozmawiam przez telefon lub robi\u0119 cokolwiek, w spos\u00f3b bezpardonowy i za wszelk\u0105 cen\u0119. Ten, w kt\u00f3rym wa\u017cne jest ka\u017cde przytulenie, ca\u0142us i trzymanie za r\u0119k\u0119…<\/p>\n\n\n\n
Mog\u0142abym wymienia\u0107 tak d\u0142ugo, bo tyle tych skarb\u00f3w i migawek dnia we mnie, ale sen te\u017c potrafi zawalczy\u0107 o moj\u0105 uwag\u0119. Uciekam wi\u0119c w ten s\u0142odki czas ze szkrabem w jednym \u0142\u00f3\u017cku. \u015api tak cichutko i ufnie, cho\u0107 pewnie jak si\u0119 po\u0142o\u017c\u0119, to urz\u0105dzi sobie jedno z tych nocnych karmie\u0144, kt\u00f3re trwaj\u0105 i trwaj\u0105 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Wtedy si\u0119 po prostu poprzytulam. I z tym przytuleniem zasn\u0119.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lubi\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os mojego syna, kt\u00f3ry dolatuje z ulicy przez uchylone okna. Wpada ca\u0142kiem wyra\u017anie, mimo czwartego pi\u0119tra i prawie rozumiem, co syn opowiada ojcu. Na szcz\u0119\u015bcie nie jestem w stanie rozr\u00f3\u017cni\u0107 s\u0142\u00f3w, bo wtedy czu\u0142abym si\u0119 jakbym pods\u0142uchiwa\u0142a, a tak, to mog\u0119 ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w sam\u0105 melodyk\u0119 rozmowy, rozr\u00f3\u017cni\u0107 ekscytacj\u0119, zaciekawienie lub rado\u015b\u0107 w\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-9679","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9679","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9679"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9679\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9694,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9679\/revisions\/9694"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9679"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9679"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9679"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}