W\u0142asnych emocji uczy\u0142am si\u0119 w szkole uczu\u0107, do kt\u00f3rej przez pewien czas do\u015b\u0107 intensywnie ucz\u0119szcza\u0142am. Pytano mnie w niej cz\u0119sto o to, co czuj\u0119 w tym momencie, z czym zaczynam dzie\u0144 albo z czym ko\u0144cz\u0119. Kiedy s\u0142ysza\u0142am te pytania, ogarnia\u0142a mnie panika. Przegl\u0105da\u0142am pospiesznie zwoje m\u00f3zgowe w poszukiwaniu uczu\u0107. W ko\u0144cu by\u0142am nauczona tylko w\u0142asnego rozumu- wierzy\u0142am w rozum, pojmowa\u0142am rozumem, tylko nim potrafi\u0142am patrze\u0107 na siebie i \u015bwiat. <\/p>\n\n\n\n
Nie znajdowa\u0142am w nim uczu\u0107, co by\u0142o przera\u017caj\u0105ce. Czu\u0142am si\u0119 zdezorientowana i pe\u0142na z\u0142o\u015bci. Kiedy tak szuka\u0142am w sobie cho\u0107by cienia emocji, czu\u0142am si\u0119 pusta jak skorupa, bo nie umia\u0142am ich znale\u017a\u0107. Jakby nic we mnie nie by\u0142o. \u017beby uratowa\u0107 jako\u015b sytuacj\u0119 i wyj\u015b\u0107 z niej z twarz\u0105, patrzy\u0142am na plakat na \u015bcianie, na kt\u00f3rym wypisano wszystkie uczucia i pospiesznie wybiera\u0142am, kt\u00f3re powiedzie\u0107. Troch\u0119 zmy\u015bla\u0142am, troch\u0119 strzela\u0142am na o\u015blep, troch\u0119 wymigiwa\u0142am si\u0119 zm\u0119czeniem, r\u00f3\u017cnie. <\/p>\n\n\n\n
Opr\u00f3cz tego prowadzi\u0142am dziennik uczu\u0107, w kt\u00f3rym zapisywa\u0142am wydarzenia danego dnia i co czu\u0142am, kiedy si\u0119 dzia\u0142y. I tu na pocz\u0105tku skupia\u0142am si\u0119 na kwestiach powi\u0105zanych z rozumem. Serwowa\u0142am d\u0142ugie opisy wydarze\u0144, analiz\u0119 wypadk\u00f3w i my\u015bli, wnioski i konkluzje. Na koniec dodawa\u0142am uczucia. Zn\u00f3w wyszarpane z siebie z trudem, pomoc\u0105 plakatu i nie do ko\u0144ca pewne. <\/p>\n\n\n\n
Dopiero p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142am akcenty. Zacz\u0119\u0142am pisa\u0107 wydarzenia has\u0142owo skupiaj\u0105c si\u0119 na tym, co czu\u0142am, kiedy si\u0119 dzia\u0142y. Przychodzi\u0142o mi to na my\u015bl coraz \u0142atwiej. Ca\u0142y ten czas by\u0142 jak trening uczu\u0107, na kt\u00f3rym \u0107wiczy\u0142am najwa\u017cniejszy z mi\u0119\u015bni mojego cia\u0142a – serce. Uczu\u0142am si\u0119 czyta\u0107 \u015bwiat sercem. Rozumie\u0107 mow\u0119 uczu\u0107. Ich sygna\u0142y, znaczenie i imiona. Jakbym poznawa\u0142a now\u0105 kultur\u0119 zamieszka\u0142\u0105 we mnie, na nieodkrytym dot\u0105d kawa\u0142ku mojego wn\u0119trza. <\/p>\n\n\n\n
W kt\u00f3rym\u015b momencie za\u0142apa\u0142am. Poczu\u0142am, \u017ce ten kawa\u0142ek mnie z sercem i wszystkim, co za nim idzie, te\u017c jest m\u00f3j. Na tyle si\u0119 z nim pozna\u0142am, \u017ce zacz\u0119\u0142am rozumie\u0107, co do mnie m\u00f3wi. O czym mi opowiada. I czemu to w\u0142a\u015bciwie s\u0142u\u017cy. <\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119ki temu nie tylko przyzwoli\u0142am sobie na uczucia, ale zacz\u0119\u0142am ich s\u0142ucha\u0107. Pod\u0105\u017ca\u0107 za nimi. Piel\u0119gnowa\u0107 i wyra\u017ca\u0107. Wszystkie.<\/p>\n\n\n\n
Teraz do\u015b\u0107 cz\u0119sto sama siebie pytam o to, co czuj\u0119. U\u015bwiadomienie sobie emocji pomaga mi w zrozumieniu siebie i w\u0142asnych zachowa\u0144. Uczy te\u017c pokory wobec natury i cia\u0142a. Zachwyca prostot\u0105 odbierania \u015bwiata. Im d\u0142u\u017cej znam j\u0119zyk emocji, tym bardziej go podziwiam. To absolutny majstersztyk. <\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142am dzi\u015b napisa\u0107 o innym j\u0119zyku, kt\u00f3ry od pewnego czasu poznaj\u0119, a kt\u00f3ry staje si\u0119 przeze mnie coraz lepiej rozumiany. To j\u0119zyk zmys\u0142\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n
My\u015bl\u0119, \u017ce mam t\u0119 przyjemno\u015b\u0107 poznawania go dzi\u0119ki temu, \u017ce wcze\u015bniej nauczy\u0142am si\u0119 tamtego, pe\u0142nego emocji. Teraz odkrywam subtelno\u015bci w\u0119chu i smaku, co pozwala w ca\u0142kiem nowy spos\u00f3b, cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem, odkrywa\u0107 je w innych wymiarach. <\/p>\n\n\n\n
Moje cia\u0142o to nies\u0142ychany i pi\u0119kny system. Ciekawe, co mi jeszcze poka\u017ce i gdzie zaprowadzi. <\/p>\n\n\n\n
O tych zmys\u0142ach napisz\u0119 kiedy\u015b wi\u0119cej. Tyle chcia\u0142am opowiedzie\u0107, jednak ju\u017c nie mam si\u0142y. To dobrze. Dobrze us\u0142ysze\u0107 od cia\u0142a, czego potrzebuje. Moje chce ju\u017c spa\u0107. Pos\u0142ucham go.<\/p>\n\n\n\n
Przed za\u015bni\u0119ciem jeszcze, w ramach podtrzymania kondycji serca napisz\u0119, jakie uczucia towarzyszy\u0142y mi podczas pisania tego tekstu. Zacz\u0119\u0142am z ekscytacj\u0105, nadziej\u0105 i ciekawo\u015bci\u0105. Zniecierpliwieniem. Potem poczu\u0142am zaskoczenie i nostalgi\u0119. Sympati\u0119. Zadowolenie. Ko\u0144cz\u0119 z rado\u015bci\u0105, rozczarowaniem, spokojem. Wrzucam \u201eopublikuj\u201d zawsze z mieszank\u0105 l\u0119ku, wdzi\u0119czno\u015bci i ekscytacji. Z oczekiwaniem. <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W\u0142asnych emocji uczy\u0142am si\u0119 w szkole uczu\u0107, do kt\u00f3rej przez pewien czas do\u015b\u0107 intensywnie ucz\u0119szcza\u0142am. Pytano mnie w niej cz\u0119sto o to, co czuj\u0119 w tym momencie, z czym zaczynam dzie\u0144 albo z czym ko\u0144cz\u0119. Kiedy s\u0142ysza\u0142am te pytania, ogarnia\u0142a mnie panika. Przegl\u0105da\u0142am pospiesznie zwoje m\u00f3zgowe w poszukiwaniu uczu\u0107. W ko\u0144cu by\u0142am nauczona tylko w\u0142asnego\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-9202","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9202","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9202"}],"version-history":[{"count":36,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9202\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9238,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9202\/revisions\/9238"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9202"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9202"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9202"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}