Ulica Zamenhofa by\u0142a wczoraj pusta i \u017c\u00f3\u0142ta. Ludzie znikn\u0119li, mo\u017ce taka pora, a mo\u017ce w og\u00f3le niewielu ludzi mo\u017cna spotka\u0107 na ulicach w ostatnim czasie. \u017b\u00f3\u0142ci\u0142y si\u0119 \u017conkile i s\u0142o\u0144ce. Pcha\u0142am w\u00f3zek z synkiem wzd\u0142u\u017c szpaleru kwiat\u00f3w – symboli. Wiatr owiewa\u0142 nas, terkota\u0142 bud\u0105 w\u00f3zka, mru\u017cy\u0142 synowi oczy i przytula\u0142 kwiaty do trawy. By\u0142o tak wiosennie i ciep\u0142o, a zarazem tak pusto, \u017ce postanowi\u0142am zdj\u0105\u0107 mask\u0119. Teraz mog\u0142am prawdziwie odetchn\u0105\u0107. Poczu\u0107 zapach wiosny, dotyk s\u0142o\u0144ca i wiatru na twarzy. Wci\u0105ga\u0142am powietrze nosem i wydycha\u0142am bez wilgocenia policzk\u00f3w. Czu\u0142am, jak ciep\u0142o wiosny wnika przez nozdrza do mojego wn\u0119trza i rozp\u0142ywa po ca\u0142ym ciele. By\u0142o to niemal mistyczne do\u015bwiadczenie, mimo \u017ce ca\u0142y czas sz\u0142am, pchaj\u0105c w\u00f3zek i \u015bpiesz\u0105c si\u0119 na wizyt\u0119 u lekarza. Mojemu maseczkowemu przest\u0119pstwu bezg\u0142o\u015bnie przygl\u0105da\u0142y si\u0119 \u017conkile i postacie wyrze\u017abione na pomniku Bohater\u00f3w Getta. Milcza\u0142y. Niemo patrzy\u0142y te\u017c na mnie oczodo\u0142y okien Polinu, zazdro\u015bnie zarkaj\u0105c na m\u0105 otwart\u0105 twarz. Sz\u0142am przez zamkni\u0119ty \u015bwiat, w kt\u00f3rym nie by\u0142o ludzi, tylko symbole dawnych bohater\u00f3w zamkni\u0119te w kamieniu i kwiatach. W tym ca\u0142ym przenikaniu we mnie wiosny, my\u015bla\u0142am o tych, kt\u00f3rzy \u017cyli tu zamkni\u0119ci murem, odizolowani, przestraszeni i g\u0142odni. Kiedy mieszka si\u0119 w tym miejscu, trudno czasem nie my\u015ble\u0107 o rzeszy ludzi upchni\u0119tych na tym kawa\u0142ku miasta. Szczeg\u00f3lnie w okolicach 19 kwietnia, ale tak naprawd\u0119 nie tylko. Du\u017co tu przypomnie\u0144 o \u015bmierci. Kiedy tak sz\u0142am ulic\u0105 z wiosn\u0105 w nozdrzach i moim synkiem w w\u00f3zku czu\u0142am, \u017ce to wa\u017cne, \u017ce tu jeste\u015bmy. \u017be je\u015bli co\u015b w tym momencie ma sens, to ta nasza droga w\u015br\u00f3d \u017conkili, bez maseczki, ze s\u0142o\u0144cem i pomnikiem, z pami\u0119ci\u0105 \u017cyw\u0105 i kamienn\u0105, z nadziej\u0105. W ko\u0144cu szli\u015bmy ulic\u0105 upami\u0119tniaj\u0105c\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wierzy\u0142, \u017ce ludzie chc\u0105 si\u0119 porozumiewa\u0107, a jedyne co im przeszkadza, to brak wsp\u00f3lnego j\u0119zyka. Co zreszt\u0105 zawsze my\u015bl\u0119 o moich synach. Wszystkie te symbole i wra\u017cenia przenika\u0142y si\u0119 ze sob\u0105, przep\u0142ywa\u0142y przeze mnie razem z wiatrem, miesza\u0142y w moim m\u00f3zgu i o\u017cywa\u0142y. Ostatecznie sama nie wiedzia\u0142am co czuj\u0119, by\u0142am naraz smutna i wznios\u0142a, nostalgiczna i w\u015bciek\u0142a, szcz\u0119\u015bliwa i rozgoryczona. W tym poruszeniu wewn\u0119trznym dotar\u0142am do przychodni i za\u0142o\u017cy\u0142am maseczk\u0119. Przesta\u0142am my\u015ble\u0107 i oddycha\u0107. Jakby kto\u015b we mnie, prze\u0142o\u017cy\u0142 w \u015brodku wajch\u0119. Klik.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ulica Zamenhofa by\u0142a wczoraj pusta i \u017c\u00f3\u0142ta. Ludzie znikn\u0119li, mo\u017ce taka pora, a mo\u017ce w og\u00f3le niewielu ludzi mo\u017cna spotka\u0107 na ulicach w ostatnim czasie. \u017b\u00f3\u0142ci\u0142y si\u0119 \u017conkile i s\u0142o\u0144ce. Pcha\u0142am w\u00f3zek z synkiem wzd\u0142u\u017c szpaleru kwiat\u00f3w – symboli. Wiatr owiewa\u0142 nas, terkota\u0142 bud\u0105 w\u00f3zka, mru\u017cy\u0142 synowi oczy i przytula\u0142 kwiaty do trawy. By\u0142o tak\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-7861","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7861","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7861"}],"version-history":[{"count":28,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7861\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7889,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7861\/revisions\/7889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7861"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7861"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7861"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}