Kiedy zaczyna\u0142am prowadzi\u0107 bloga, to mi\u0119dzy innymi my\u015bla\u0142am, \u017ce pisanie tutaj pomo\u017ce mi w odkryciu, co bym chcia\u0142a robi\u0107 zawodowo w \u017cyciu. Moje poszukiwania w tym temacie trwaj\u0105 od wielu lat i nie przynosz\u0105 specjalnych efekt\u00f3w. Cho\u0107 tak naprawd\u0119, kiedy teraz o tym my\u015bl\u0119, to wydaje mi si\u0119, \u017ce od wielu lat narzekam na to, \u017ce nie wiem, co chc\u0119 w \u017cyciu robi\u0107, co niekoniecznie oznacza poszukiwania. Co wi\u0119cej, wydaje mi si\u0119, \u017ce do niedawna pr\u00f3bowa\u0142am odnale\u017a\u0107 to tajemnicze co\u015b, poniewa\u017c czu\u0142am spo\u0142eczn\u0105 presj\u0119 w temacie, jakie\u015b takie przekonanie, \u017ce tak trzeba albo \u017ce musz\u0119, co powodowa\u0142o wewn\u0119trzne miotanie si\u0119, poczucie bezradno\u015bci i niezadowolenia z siebie. <\/p>\n\n\n\n
Rzadko kiedy pisz\u0119 tu o moich poszukiwaniach, a jednak dziej\u0105 si\u0119 one, jakby r\u00f3wnolegle, w moim codziennym \u017cyciu i w tych wpisach, cho\u0107 nie w taki oczywisty spos\u00f3b. Nie s\u0105 wcale intensywne i nie polegaj\u0105 na czytaniu poradnik\u00f3w czy przegl\u0105daniu kierunk\u00f3w dost\u0119pnych studi\u00f3w. Opieraj\u0105 si\u0119 raczej na poznawaniu siebie i \u015bwiata i na otwieraniu si\u0119 na siebie i \u015bwiat. To troch\u0119 tak, jakbym podda\u0142a si\u0119 nurtowi zycia i p\u0142yn\u0119\u0142a w zgodzie z nim, pozwalaj\u0105c sobie do\u015bwiadcza\u0107 wszystkiego, co napotkam w spos\u00f3b \u015bwiadomy i pe\u0142en gotowo\u015bci. Nie ma w tym nic z bezwolno\u015bci, czy biernego unoszenia si\u0119 na wodzie, cho\u0107 zarazem nie boj\u0119 si\u0119 podda\u0107 sile nurtu. Trudno mo\u017ce uchwyci\u0107 delikatn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 pomi\u0119dzy tymi dwoma stanami, ale s\u0105 one ca\u0142kowicie odmienne. W jednym jest spok\u00f3j i harmonia, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 mi nurza\u0107 si\u0119 w rzece \u017cycia, w drugim strach i bezsilno\u015b\u0107, kt\u00f3re mnie unosz\u0105 na wodzie jak kawa\u0142ek drewna. <\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119ki temu blogowi wiele spraw uk\u0142ada mi si\u0119 w g\u0142owie. Mo\u017ce to by\u0107 niezauwa\u017calne, poniewa\u017c nie zapisuj\u0119 tu wszystkiego, co przychodzi do mnie ka\u017cdego dnia. Mam za ma\u0142o czasu, by pomie\u015bci\u0107 tu wszystko to, co musi na codzie\u0144 mie\u015bci\u0107 m\u00f3j m\u00f3zg. A jednak, dzi\u0119ki temu miejscu, mam pretekst, by zapami\u0119tywa\u0107 moje my\u015bli, uk\u0142ada\u0107 je we fragmenty wpis\u00f3w, nawet je\u015bli p\u00f3\u017aniej nie zapisz\u0119 ich fizycznie na ekranie. Wszystko to sprawia, \u017ce my\u015bl\u0119 intensywniej i jako\u015b tak prawdziwiej, jakbym z kim\u015b rozmawia\u0142a. Wiadomo, przegadany temat zawsze jako\u015b lepiej uk\u0142ada si\u0119 w g\u0142owie, pomaga zauwa\u017cy\u0107 rzeczy przeoczone, odkry\u0107 drugie dno i po\u0142\u0105czy\u0107 kilka lu\u017anych fakt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Wieczorami, kiedy wchodz\u0119 do tego pisarskiego pokoju, cz\u0119sto nie mam si\u0142y lub nastroju na rozkminanie wewn\u0119trznego wszech\u015bwiata. Potrzebuj\u0119 relaksu, kt\u00f3rego dostarczaj\u0105 mi wymy\u015blone historie, opisy pi\u0119knych miejsc lub wspomnienia. Pisz\u0119 o tym, co czuj\u0119, co my\u015bl\u0119 i co si\u0119 wydarzy\u0142o. Rysuj\u0119 obrazy i nakre\u015blam historie. Snuj\u0119 si\u0119 po \u015bcie\u017ckach wyobra\u017ani, humoru i powa\u017cnego kawa\u0142ka mnie. To codzienne pisanie pozwala mi przez chwil\u0119 kreowa\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny kawa\u0142ek rzeczywisto\u015bci. Pozwala mi poby\u0107 sam na sam ze sob\u0105 i zatroszczy\u0107 si\u0119 o potrzeb\u0119 kontaktu z w\u0142asn\u0105 dusz\u0105, cia\u0142em i umys\u0142em. <\/p>\n\n\n\n
Czuj\u0119 te\u017c satysfakcj\u0119. Ka\u017cdy tekst pokazuje mi co\u015b nowego. \u0106wiczy warsztat. Odkrywa nowe pomys\u0142y. Przekonuje, \u017ce potrafi\u0119 wytrwa\u0107 w zamierzeniach, pokona\u0107 s\u0142abo\u015bci, ale te\u017c odpu\u015bci\u0107. Ka\u017cdy tekst uczy mnie pokory i gotowo\u015bci na niepewno\u015b\u0107. Pokazuje mi moje mocne i s\u0142abe strony. Pisanie daje mi si\u0142\u0119 i poczucie sprawczo\u015bci. A to jest bardzo fajne.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bl\u0119, \u017ce wiele r\u00f3\u017cnych dr\u00f3g przyprowadzi\u0142o mnie w to miejsce, w kt\u00f3rym w\u0142a\u015bnie jestem. W pewien spos\u00f3b ca\u0142e \u017cycie w\u0119drowa\u0142am do tego punktu, kt\u00f3ry oczywi\u015bcie, ca\u0142y czas si\u0119 przesuwa i ewoluuje. Jednak du\u017co zmian zadzia\u0142o si\u0119 w przeci\u0105gu ostatnich 6 lat, kiedy to zosta\u0142am mam\u0105, a chwil\u0119 wcze\u015bniej przegada\u0142am siebie w terapii grupowej i indywidualnej. Przez te kilka lat przewarto\u015bciowa\u0142am prawie wszystko i pozmienia\u0142am naprawd\u0119 wiele. Sta\u0142am si\u0119 \u015bwiadoma siebie, szcz\u0119\u015bliwa i bliska, gotowa wreszcie na \u017cycie. Wszystkie te procesy nadal si\u0119 dziej\u0105 i tocz\u0105, rozkr\u0119caj\u0105, przystaj\u0105, a czasem zaliczaj\u0105 regres. Niemniej widz\u0119 i czuj\u0119 ile we mnie zmian i nowo\u015bci, co jest na tyle przyjemne, \u017ce chc\u0119 wi\u0119cej. Dlatego wci\u0105\u017c pracuj\u0119 nad sob\u0105, ucz\u0119 si\u0119 nowych rzeczy, szukam. Szukam mi\u0119dzy innymi zawodowego pomys\u0142u na siebie. Tak naprawd\u0119 robi\u0119 to po raz pierwszy w \u017cyciu, poniewa\u017c tym razem szukam, bo chcia\u0142abym robi\u0107 co\u015b fajnego. Dla siebie. Nie jakich\u015b abstrakcyjnych spo\u0142ecznych dobrych rad, nacisk\u00f3w i presji. Dzi\u0119ki temu odkrywam, \u017ce moja wielokierunkowo\u015b\u0107 i interesowanie si\u0119 wieloma sprawami to dar, kt\u00f3ry w spos\u00f3b wyj\u0105tkowy pozwala mi kosztowa\u0107 \u017cycia. Odkrywam \u015bwiat na wielu p\u0142aszczyznach, mam przer\u00f3\u017cne do\u015bwiadczenia i potrafi\u0119 robi\u0107 wiele, czasem zaskakuj\u0105cych, rzeczy. Obecnie wiem i to, \u017ce nie musz\u0119 si\u0119 okre\u015bla\u0107 do ko\u0144ca moich dni. Mog\u0119 r\u00f3\u017cnych rzeczy pr\u00f3bowa\u0107, zmienia\u0107, rezygnowa\u0107. Nie traktuj\u0119 ju\u017c rezygnacji jako pora\u017cki. Wierz\u0119 w siebie bardziej. Mam zaufanie do w\u0142asnych pomys\u0142\u00f3w i mo\u017cliwo\u015bci. A jakby tego by\u0142o ma\u0142o, to na dok\u0142adk\u0119, coraz mocniej wierz\u0119, \u017ce mog\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 sukces w czymkolwiek, co tam wreszcie wymy\u015bl\u0119. Nie\u017ale si\u0119 porobi\u0142o, co?<\/p>\n\n\n\n
Odk\u0105d prowadz\u0119 tego bloga, towarzyszy mi my\u015bl o tym, \u017ce b\u0119d\u0119 wraca\u0107 za jaki\u015b czas do pracy i \u017ce dobrze by by\u0142o mie\u0107 na to jaki\u015b pomys\u0142. Ta my\u015bl przeplata si\u0119 z tym, co si\u0119 dzieje w moim codziennym \u017cyciu i z tym, co tutaj wieczorami snuj\u0119. Pocz\u0105tkowo mia\u0142am wiele r\u00f3\u017cnych, lu\u017anych pomys\u0142\u00f3w, niekt\u00f3re by\u0142y bardzo marzeniowe, ale pozwala\u0142am sobie na wszystkie. Od pewnego czasu uk\u0142ada mi si\u0119 jedna, konkretna \u015bcie\u017cka, kt\u00f3ra ostatnio zdoby\u0142a ciekawe dookre\u015blenie i wydaje mi si\u0119 bardzo atrakcyjna. Nie powiem, czuj\u0119 ogromny entuzjazm i ciekawo\u015b\u0107, a tak\u017ce odrobin\u0119 zniecierpliwienia, bo chcia\u0142abym realizowa\u0107 ju\u017c i natychmiast. Pomys\u0142 m\u00f3j jednak, oczywi\u015bcie, wymaga czasu i codziennego wydreptywania \u015bcie\u017cki krok po kroku. Co z rado\u015bci\u0105 czyni\u0119. Cho\u0107 w sumie, m\u00f3j krok nie przypomina ani troch\u0119 dreptania. Raczej spacer w podskokach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kiedy zaczyna\u0142am prowadzi\u0107 bloga, to mi\u0119dzy innymi my\u015bla\u0142am, \u017ce pisanie tutaj pomo\u017ce mi w odkryciu, co bym chcia\u0142a robi\u0107 zawodowo w \u017cyciu. Moje poszukiwania w tym temacie trwaj\u0105 od wielu lat i nie przynosz\u0105 specjalnych efekt\u00f3w. Cho\u0107 tak naprawd\u0119, kiedy teraz o tym my\u015bl\u0119, to wydaje mi si\u0119, \u017ce od wielu lat narzekam na to,\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-7520","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7520","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7520"}],"version-history":[{"count":64,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7520\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7590,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7520\/revisions\/7590"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7520"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7520"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7520"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}