Wreszcie pojawi\u0142 si\u0119 O!, a zaraz za nim Szelka. Oboje byli umazani sadz\u0105. Usiedli\u015bmy we czw\u00f3rk\u0119 na ziemi i opowiedzia\u0142am im o moim pouk\u0142adaniu si\u0119 my\u015bli w g\u0142owie i planie, jaki mi do niej przyszed\u0142. P! klasn\u0119\u0142a w d\u0142onie, a Szelka starannie wyliza\u0142a sobie \u0142ap\u0119. Potem obie pobieg\u0142y w stron\u0119 Potwora. Ba\u0142am si\u0119 o nie, a zarazem wiedzia\u0142am, \u017ce to nasza jedyna szansa. Z ka\u017cd\u0105 chwil\u0105 zaczyna\u0142o by\u0107 coraz gorzej.<\/p>\n\n\n\n
Potw\u00f3r szala\u0142. Spod jego st\u00f3p lecia\u0142y iskry, tak bardzo by\u0142 w\u015bciek\u0142y. Porwa\u0142 g\u0142az i rzuci\u0142 nim w grupk\u0119 Dzieci Alfabetu, kt\u00f3re na szcz\u0119\u015bcie uciek\u0142y i nic si\u0119 im nie sta\u0142o. Razem z O! dawali\u015bmy znaki, by wszyscy schronili si\u0119 za ska\u0142ami. Pierwszy przybieg\u0142 Balbi\u015b. Jego futro przesta\u0142o by\u0107 bia\u0142e, ale mia\u0142 dobry humor. Kiedy poczu\u0142 si\u0119 bezpieczny od razu zacz\u0105\u0142 mrucze\u0107, cho\u0107 z rany na szyi kapa\u0142a mu krew. Dzieci st\u0142oczy\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 nas, wszystkie by\u0142y umorusane sadz\u0105 i podrapane. Brakowa\u0142o Z!, ale mieli\u015bmy nadziej\u0119, \u017ce wszystko z nim w porz\u0105dku, tylko polecia\u0142 daleko. No i nie by\u0142o Szelki i P!.<\/p>\n\n\n\n
W tym momencie us\u0142yszeli\u015bmy mla\u015bni\u0119cie i Potw\u00f3r przesta\u0142 istnie\u0107. To by\u0142o nag\u0142e i ca\u0142kiem niespodziewane. My\u015bla\u0142am, \u017ce b\u0119dzie bardziej widowiskowe. Ale tylko wszystko wok\u00f3\u0142 nas zawirowa\u0142o i zaszumia\u0142o. A potem powietrze sta\u0142o si\u0119 bardziej czyste i zobaczyli\u015bmy, \u017ce P! i Szelka do nas biegn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Mamy! \u2013 krzykn\u0119\u0142a Szelka.<\/p>\n\n\n\n
– Co macie? \u2013 spyta\u0142 J!.<\/p>\n\n\n\n
– Wykrad\u0142y\u015bmy Potworowi liter\u0119 \u201eP\u201d z jego imienia. St\u0105d to zamieszanie. Zosta\u0142 tylko Otw\u00f3r. \u2013 powiedzia\u0142a P! i okr\u0119ci\u0142a si\u0119 z rado\u015bci na pi\u0119cie. \u2013 Ona chyba jest twoja, Awe\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Ch\u0142opiec Bez Imienia chwyci\u0142 swoj\u0105 liter\u0119 i nagle nabra\u0142 barw. Przesta\u0142 by\u0107 taki jasny i blady.<\/p>\n\n\n\n
– Ju\u017c wiem! Ju\u017c wiem! \u2013 zawo\u0142a\u0142. \u2013 Mam na imi\u0119 Pawe\u0142! Dzi\u0119kuj\u0119 wam za to, \u017ce znowu mog\u0119 by\u0107 sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Ja nadal mam mn\u00f3stwo sier\u015bci \u2013 powiedzia\u0142 Kot Z Du\u017c\u0105 Ilo\u015bci\u0105 Sier\u015bci. \u2013 Mo\u017ce chcecie mi zabra\u0107 \u201es\u201d?<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy si\u0119 roze\u015bmiali\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
Rozdzia\u0142 XII<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u015awiat wok\u00f3\u0142 nas nadal by\u0142 szary i ponury. Jednak brak Potwora sprawia\u0142, \u017ce czuli\u015bmy si\u0119 bezpiecznie. Podeszli\u015bmy wszyscy do otworu w ziemi, kt\u00f3ry pozosta\u0142 po Potworze. Wci\u0105\u017c wirowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n – Ostro\u017cnie \u2013 powiedzia\u0142 O!. \u2013 Trzeba czym\u015b to zatka\u0107.<\/p>\n\n\n\n W\u0142o\u017cy\u0142am w otw\u00f3r moj\u0105 wiosenn\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119. Ziemia zadr\u017ca\u0142a i zamkn\u0119\u0142a si\u0119. Otw\u00f3r znikn\u0105\u0142. Ga\u0142\u0105zka wystrzeli\u0142a w g\u00f3r\u0119 i sta\u0142a si\u0119 pi\u0119knym drzewem. A potem zobaczy\u0142am, jak wyrasta trawa obok mnie! Naprawd\u0119! Ca\u0142y \u015bwiat o\u017cy\u0142, a py\u0142 i kurz zacz\u0119\u0142y znika\u0107. To by\u0142o pi\u0119kne i dobre. Wszyscy patrzyli\u015bmy na s\u0142o\u0144ce, niebo niczym nie zas\u0142oni\u0119te i po prostu si\u0119 \u015bmiali\u015bmy. Koty zacz\u0119\u0142y mrucze\u0107, a Dzieci Alfabetu gania\u0107 si\u0119 w berka. I wtedy zobaczyli\u015bmy t\u0119cz\u0119.<\/p>\n\n\n\n Tak po prostu chlusn\u0119\u0142a kolorem i sta\u0142a si\u0119 \u0142ukiem. U\u015bciska\u0142am wszystkie Dzieci Alfabetu, O!, koty i Paw\u0142a. A potem wesz\u0142am w bram\u0119 t\u0119czy. Poczu\u0142am, \u017ce kto\u015b chwyta mnie za d\u0142o\u0144.<\/p>\n\n\n\n – Wreszcie si\u0119 obudzi\u0142a\u015b! \u2013 krzykn\u0119\u0142a mama i u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u2013 W og\u00f3le nie mog\u0142am ci\u0119 dobudzi\u0107. Chcesz jajko na mi\u0119kko czy bia\u0142y ser na \u015bniadanie?<\/p>\n\n\n\n Nawet nie wiecie, jak bardzo ucieszy\u0142am si\u0119 z tego, \u017ce widz\u0119 mam\u0119. Przytuli\u0142am si\u0119 do niej mocno.<\/p>\n\n\n\n – Ser \u2013 powiedzia\u0142am i przetar\u0142am oczy.<\/p>\n\n\n\n Dobrze by\u0142o poczu\u0107, \u017ce wr\u00f3ci\u0142am do domu. Popatrzy\u0142am przez okno na m\u00f3j \u015bwiat. By\u0142 taki bardzo m\u00f3j \u2013 bliski i znany. Na parapecie siedzia\u0142 Du\u017cy Nied\u017awied\u017a, u\u015bciska\u0142am go. A potem\u2026 Potem namalowa\u0142am Sztruksa. Mo\u017ce nie by\u0142 to idealny rysunek, ale wygl\u0105da\u0142 tak:<\/p>\n\n\n\n Prawda, \u017ce by\u0142 bardzo koci? Mia\u0142am nadziej\u0119, \u017ce dzi\u0119ki temu wr\u00f3ci do \u015awiata Obok.<\/p>\n\n\n\n Wdrapa\u0142am si\u0119 na kolana taty i zjad\u0142am m\u00f3j ser.<\/p>\n\n\n\n Nie zrobi\u0142am rabanu o kota i brata. Ale powiedzia\u0142am rodzicom, \u017ce chc\u0119 gra\u0107 na tr\u0105bce. A co mi tam! <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Koniec<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wreszcie pojawi\u0142 si\u0119 O!, a zaraz za nim Szelka. Oboje byli umazani sadz\u0105. Usiedli\u015bmy we czw\u00f3rk\u0119 na ziemi i opowiedzia\u0142am im o moim pouk\u0142adaniu si\u0119 my\u015bli w g\u0142owie i planie, jaki mi do niej przyszed\u0142. P! klasn\u0119\u0142a w d\u0142onie, a Szelka starannie wyliza\u0142a sobie \u0142ap\u0119. Potem obie pobieg\u0142y w stron\u0119 Potwora. Ba\u0142am si\u0119 o nie,\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6261","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6261","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6261"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6261\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6265,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6261\/revisions\/6265"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6261"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6261"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6261"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}