Rozejrza\u0142am si\u0119. By\u0142am ju\u017c ca\u0142kiem blisko ruin t\u0119czy. Zn\u00f3w by\u0142am w cieniu. Spojrza\u0142am do g\u00f3ry, w niebo, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce zobacz\u0119 s\u0142o\u0144ce. A zobaczy\u0142am Potwora. Zmrozi\u0142o mnie. Podnios\u0142am si\u0119 i uciek\u0142am za ska\u0142y, kt\u00f3re sta\u0142y w pobli\u017cu. Uda\u0142o mi si\u0119 to dzi\u0119ki temu, \u017ce Potw\u00f3r skupiony by\u0142 na czym\u015b innym, czego nie widzia\u0142am.<\/p>\n\n\n\n
Patrzy\u0142am zza ska\u0142 na Potwora. By\u0142 taki okropny! Porusza\u0142 si\u0119 powoli i ni\u00f3s\u0142 w sobie tak wiele z\u0142a, \u017ce a\u017c mnie to przyt\u0142oczy\u0142o. Wtedy zda\u0142am sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce razem ze mn\u0105 porwa\u0142o Sztruksa, kt\u00f3ry le\u017cy nieprzytomny i w\u0142a\u015bnie do niego pod\u0105\u017ca Potw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n
– O nie \u2013 j\u0119kn\u0119\u0142am i pobieg\u0142am na ratunek Sztruksowi.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie wtedy si\u0119 obudzi\u0142am. To by\u0142 najgorszy poranek w moim \u017cyciu. Mama g\u0142adzi\u0142a mnie po ramieniu i m\u00f3wi\u0142a, \u017ce musz\u0119 wsta\u0107 i \u017ce mamy um\u00f3wion\u0105 wizyt\u0119 u lekarza. A ja my\u015bla\u0142am tylko o Sztruksie, kt\u00f3ry le\u017ca\u0142 tam, w \u015awiecie Obok i kt\u00f3ry pewnie umiera\u0142. By\u0142am zrozpaczona. Ale nie mog\u0142am opowiedzie\u0107 o tym mamie, bo przecie\u017c nigdy w \u017cyciu nie uwierzy\u0142aby w moj\u0105 histori\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Spr\u00f3bowa\u0142am zamkn\u0105\u0107 oczy i powr\u00f3ci\u0107 do \u015awiata Literatury. Nie uda\u0142o mi si\u0119. Mocno zaciska\u0142am oczy i my\u015bla\u0142am: \u015awiat Obok, Sztruks, O!, jestem tam, jestem tam, jestem\u2026.<\/p>\n\n\n\n
– Tu jeste\u015b \u2013 powiedzia\u0142a mama. \u2013 Szuka\u0142am ci\u0119 w \u0142azience, a ty nadal pod ko\u0142dr\u0105. Wyskakuj szybko z \u0142\u00f3\u017cka, mamy ma\u0142o czasu.<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3\u017c mia\u0142am zrobi\u0107. Pobieg\u0142am do \u0142azienki, umy\u0142am si\u0119 i ubra\u0142am. Mama wysuszy\u0142a mi w\u0142osy suszark\u0105 i uczesa\u0142a. Nie jad\u0142am nic, poniewa\u017c mia\u0142am najpierw mie\u0107 pobieranie krwi i musia\u0142am by\u0107 na czczo. Strasznie \u015bmieszne s\u0142owo \u2013 czczo. Uwielbiam je! Czasem mam ochot\u0119 spyta\u0107 mijaj\u0105cych mnie ludzi na ulicy: czy Pani jest na czczo? A Pan? I wyobra\u017cam sobie odpowiedzi: \u201eNie, ja jestem na ulicy\u201d, \u201eJakie czczo, czy ty si\u0119 j\u0105kasz?\u201d, \u201eNa czczo? Nigdy w \u017cyciu, dziewczynko! Jestem pe\u0142noletnia!\u201d. I inne takie.<\/p>\n\n\n\n
Tego poranka, wyj\u0105tkowo, nie wyobra\u017ca\u0142am sobie sytuacji ulicznych o \u201eczczo\u201d. Wci\u0105\u017c my\u015bla\u0142am o Sztruksie i martwi\u0142am si\u0119 o niego. W ko\u0144cu by\u0142 moim kotem i zd\u0105\u017cy\u0142am si\u0119 z nim zaprzyja\u017ani\u0107. A O!?<\/p>\n\n\n\n
Kiedy wysz\u0142y\u015bmy z mam\u0105 z klatki otuli\u0142am si\u0119 mocniej szalikiem. By\u0142a ju\u017c wiosna, ale wci\u0105\u017c by\u0142o bardzo zimno. Wiatr by\u0142 zimny. I powietrze te\u017c. Mama powiedzia\u0142a, \u017ce jest przenikliwie. To by\u0142o nowe s\u0142owo, ale zrozumia\u0142am je bez t\u0142umaczenia. By\u0142 kwiecie\u0144, ale zimno przenika\u0142o przez sweter i kurtk\u0119 i dociera\u0142o wsz\u0119dzie. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce marzn\u0105 mi ko\u015bci! Tylko p\u0105ki na drzewach przypomina\u0142y o tym, \u017ce wiosna naprawd\u0119 nadesz\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bla\u0142am o tym wszystkim, kiedy zobaczy\u0142am na ziemi uci\u0119t\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119. Oczywi\u015bcie j\u0105 podnios\u0142am, poniewa\u017c strasznie by\u0142o mi przykro, \u017ce kto\u015b uci\u0105\u0142 j\u0105 z drzewa, a potem zgubi\u0142. Przez chwil\u0119 j\u0105 nios\u0142am. Potem pomy\u015bla\u0142am o wszystkich komplikacjach w przychodni wynikaj\u0105cych z posiadania przeze mnie tej ga\u0142\u0105zki. Nie mog\u0142abym jej zostawi\u0107 w szatni ani wnie\u015b\u0107 do gabinetu lekarskiego. Po\u0142o\u017cy\u0142am j\u0105 na murku i uzna\u0142am, \u017ce je\u015bli ma by\u0107 moj\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0105, to znajd\u0119 j\u0105 w drodze powrotnej.<\/p>\n\n\n\n
Nie lubi\u0119 okropnie pobierania krwi, ale tego dnia znios\u0142am je bez dodatkowych wyczyn\u00f3w takich jak p\u0142acz, pr\u00f3by ucieczki lub gryzienie piel\u0119gniarki. Ca\u0142y czas my\u015bla\u0142am co zrobi\u0107, by jak najszybciej wr\u00f3ci\u0107 do \u015awiata Obok i pom\u00f3c Sztruksowi. Lekarz mnie os\u0142ucha\u0142 i uzna\u0142, \u017ce nie mam zapalenia oskrzeli. Przepisa\u0142 witamin\u0119 C i inne lekarstwa. Mog\u0142y\u015bmy wraca\u0107 do domu.<\/p>\n\n\n\n
W drodze powrotnej ca\u0142y czas si\u0119 zastanawia\u0142am, czy ga\u0142\u0105zka na mnie czeka. Czeka\u0142a! Wzi\u0119\u0142am j\u0105 i pomy\u015bla\u0142am, \u017ce jest zwiastunem wiosny. I ma w sobie bardzo du\u017co dobrej si\u0142y. Wr\u00f3ci\u0142am z ni\u0105 do domu, przyci\u0119\u0142am i wstawi\u0142am do wody. A potem zn\u00f3w my\u015blami powr\u00f3ci\u0142am do Sztruksa i \u015awiata Obok.<\/p>\n\n\n\n
Siedzia\u0142am w swoim pokoju, u mamy by\u0142a s\u0105siadka. S\u0142ysza\u0142am, jak rozmawiaj\u0105 o ksi\u0105\u017ckach. Wzi\u0119\u0142am kartk\u0119 papieru i p\u0119dzel i spr\u00f3bowa\u0142am namalowa\u0107 krajobraz \u015awiata Obok, kt\u00f3ry pozna\u0142am. Zacz\u0119\u0142am od ruin t\u0119czy, potem namalowa\u0142am pust\u0105 i szar\u0105 przestrze\u0144, a w ko\u0144cu Potwora. Ca\u0142y rysunek by\u0142 okropny. Szary i ponury. Spojrza\u0142am na ga\u0142\u0105zk\u0119 i zobaczy\u0142am, \u017ce jedna z jej ko\u0144c\u00f3wek powoli wypuszcza zielone listki z siebie. To by\u0142o pi\u0119kne i bardzo wiosenne. Otworzy\u0142am okno, by wpu\u015bci\u0107 do pokoju wiatr, poniewa\u017c zachcia\u0142o mi si\u0119 powietrza po tym paskudnym krajobrazie na rysunku. Razem z wiatrem do mojego pokoju wpad\u0142 O!.<\/p>\n\n\n\n
– Nie mog\u0142em si\u0119 doczeka\u0107, kiedy otworzysz okno \u2013 powiedzia\u0142 podnosz\u0105c si\u0119 z pod\u0142ogi i otrzepuj\u0105c kolana. \u2013 Nie znosz\u0119 wietrznego przemieszczania.<\/p>\n\n\n\n
– Czyli przyby\u0142e\u015b tu z wiatrem? To niesamowite! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142am, ale zaraz stropi\u0142am si\u0119 i spyta\u0142am: \u2013 Wiesz mo\u017ce, co sta\u0142o si\u0119 ze Sztruksem? Bardzo si\u0119 o niego martwi\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– Wiem, ale wola\u0142bym ci powiedzie\u0107 o tym w bezpiecznym miejscu.<\/p>\n\n\n\n
– Ale tu jest bezpiecznie, to m\u00f3j dom \u2013 odpowiedzia\u0142am s\u0142ysz\u0105c dalsz\u0105 rozmow\u0119 mamy z s\u0105siadk\u0105, tym razem na tematy kulinarne.<\/p>\n\n\n\n
– Jeste\u015b obserwowana Dodo, mo\u017ce nie zdajesz sobie z tego sprawy. Dlatego pewne rzeczy wola\u0142bym ci powiedzie\u0107 tam, gdzie wiem, \u017ce mog\u0119. Rozumiesz?<\/p>\n\n\n\n
Skin\u0119\u0142am g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c chwy\u0107 moj\u0105 d\u0142o\u0144, okay?<\/p>\n\n\n\n
Mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce mog\u0119 znikn\u0105\u0107 na d\u0142u\u017cej. Dlatego najpierw u\u015bciska\u0142am Du\u017cego Nied\u017awiedzia i inne maskotki. Potem napisa\u0142am kartk\u0119 do rodzic\u00f3w: Kocham Was i wr\u00f3c\u0119 szybko. Na samym ko\u0144cu chwyci\u0142am ga\u0142\u0105zk\u0119 i r\u0119k\u0119 O!. A potem wszystko sta\u0142o si\u0119 wiatrem. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Rozejrza\u0142am si\u0119. By\u0142am ju\u017c ca\u0142kiem blisko ruin t\u0119czy. Zn\u00f3w by\u0142am w cieniu. Spojrza\u0142am do g\u00f3ry, w niebo, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce zobacz\u0119 s\u0142o\u0144ce. A zobaczy\u0142am Potwora. Zmrozi\u0142o mnie. Podnios\u0142am si\u0119 i uciek\u0142am za ska\u0142y, kt\u00f3re sta\u0142y w pobli\u017cu. Uda\u0142o mi si\u0119 to dzi\u0119ki temu, \u017ce Potw\u00f3r skupiony by\u0142 na czym\u015b innym, czego nie widzia\u0142am. Patrzy\u0142am zza\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6097","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6097","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6097"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6097\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6098,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6097\/revisions\/6098"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6097"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6097"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6097"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}