Nast\u0119pny dzie\u0144 by\u0142 sobot\u0105 i cho\u0107 nadal, z uwagi na chorob\u0119, nie bardzo mog\u0142am wychodzi\u0107 na dw\u00f3r, to sp\u0119dzi\u0142am go bardzo fajnie, nie my\u015bl\u0105c o zag\u0142adzie i \u015bwiatach. Musicie wiedzie\u0107, \u017ce uwielbiam ksi\u0105\u017cki. Tego dnia czyta\u0142am \u201eBraci Lwie Serce\u201d Astrid Lindgren i by\u0142am razem z Sucharkiem w zagrodzie Mateusza. A potem tato przyni\u00f3s\u0142 model smoka do sklejenia i sklejali\u015bmy go ca\u0142e popo\u0142udnie. Mama upiek\u0142a cudne babeczki i wszystko by\u0142o jakie\u015b takie dobre. Zapomnia\u0142am o zrobieniu rabanu o brata i kota. Mo\u017ce troch\u0119 (ale tylko troch\u0119) doros\u0142am, a mo\u017ce uwierzy\u0142am, \u017ce O! jest moim bratem.<\/p>\n\n\n\n
Potem zapad\u0142a noc i \u015awiat Obok powr\u00f3ci\u0142. Sta\u0142am na pustym i szarym polu. Wok\u00f3\u0142 mnie by\u0142 tylko py\u0142 spalonego papieru, zapach po\u017caru i dym. Poczu\u0142am si\u0119 bardzo samotna, pustka tego \u015bwiata przera\u017ca\u0142a mnie. Pomy\u015bla\u0142am o tacie, mamie, O! i nawet o Du\u017cym Nied\u017awiedziu, by doda\u0107 sobie otuchy. I ruszy\u0142am przez ten ponury krajobraz w stron\u0119 ruin t\u0119czy. Po prostu musia\u0142am gdzie\u015b p\u00f3j\u015b\u0107, a to by\u0142 jedyny pomys\u0142 jaki przyszed\u0142 mi do g\u0142owy \u2013 ruiny.<\/p>\n\n\n\n
Nigdzie nie widzia\u0142am Potwora. Bardzo si\u0119 ba\u0142am, \u017ce go spotkam, a zarazem czu\u0142am, \u017ce jest to nieuniknione. I momentami wola\u0142abym, by sta\u0142o si\u0119 zaraz, cho\u0107 najch\u0119tniej nie spotka\u0142abym go nigdy. Bardzo skomplikowanie to napisa\u0142am, spr\u00f3buj\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107. Nie chcia\u0142am spotka\u0107 Potwora, ba\u0142am si\u0119 go. Zarazem czu\u0142am, \u017ce jest on czym\u015b bardzo z\u0142ym i \u017ce powinnam si\u0119 mu przeciwstawi\u0107. Poniewa\u017c chcia\u0142am, by istnia\u0142 \u015bwiat \u2013 i ten m\u00f3j podw\u00f3rkowy, codzienny i ten obok \u2013 bajkowy, ksi\u0105\u017ckowy, marzycielski.<\/p>\n\n\n\n
O tym wszystkim my\u015bla\u0142am id\u0105c w stron\u0119 ruin t\u0119czy. Nagle poczu\u0142am, \u017ce co\u015b szorstkiego ociera si\u0119 o moj\u0105 nog\u0119. Uskoczy\u0142am w bok i ujrza\u0142am kota z przypalonymi w\u0105sami, kt\u00f3rego spotka\u0142am poprzednio. On te\u017c odskoczy\u0142, chyba si\u0119 zderzyli\u015bmy w tym pyle.<\/p>\n\n\n\n
– Najmocniej przepraszam! \u2013 wykrzykn\u0105\u0142. \u2013 Panienka sk\u0105d?<\/p>\n\n\n\n
– Z Warszawy \u2013 odpowiedzia\u0142am. \u2013 A pan?<\/p>\n\n\n\n
– Z Kociej W\u00f3lki. Zna panienka to miejsce?<\/p>\n\n\n\n
Przyzna\u0142am, \u017ce nie bardzo, co stropi\u0142o mocno kota. Zasmuci\u0142 si\u0119 i podrapa\u0142 z roztargnieniem tyln\u0105 \u0142ap\u0105 za uchem. Po czym w zamy\u015bleniu zacz\u0105\u0142 liza\u0107 \u0142ap\u0119 pomi\u0119dzy opuszkami palc\u00f3w. Uwielbiam, kiedy koty rozcapierzaj\u0105 palce do mycia, wi\u0119c patrzy\u0142am zafascynowana.<\/p>\n\n\n\n
– Jestem Dodo \u2013 przedstawi\u0142am si\u0119.<\/p>\n\n\n\n
– A ja Sztruks \u2013 odpowiedzia\u0142 kot i z galanteri\u0105 poda\u0142 mi \u0142ap\u0119. – Przepraszam, mam przypalone w\u0105sy, ale to dlatego, \u017ce ostatnio co najmniej jeden \u015bwiat stan\u0105\u0142 na g\u0142owie. Dok\u0105d, Dodo, pod\u0105\u017casz?<\/p>\n\n\n\n
– W tym s\u0119k, \u017ce nie wiem. O! m\u00f3wi\u0142 o zag\u0142adzie, a potem przenios\u0142am si\u0119 do \u015awiata Obok. Jeszcze p\u00f3\u017aniej by\u0142am z powrotem z mam\u0105 i tat\u0105. A teraz znowu tu \u2013 pr\u00f3bowa\u0142am szybko i kr\u00f3tko opowiedzie\u0107 o tym, co si\u0119 ostatnio wydarzy\u0142o. \u2013 A teraz nie wiem, gdzie i\u015b\u0107, wi\u0119c id\u0119 w stron\u0119 ruin t\u0119czy.<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c to ty. Rozumiem, rozumiem \u2013 jako\u015b si\u0119 dziwnie u\u015bmiechn\u0105\u0142, a potem zamrucza\u0142, co po prostu uwielbiam. – Pozwolisz, \u017ce p\u00f3jd\u0119 z tob\u0105? Kocia W\u00f3lka przesta\u0142a istnie\u0107, wi\u0119c chyba nie ma ju\u017c tu miejsca dla kota\u2026<\/p>\n\n\n\n
– Sztruks \u2013 przerwa\u0142am mu. \u2013 Pewnie, \u017ce mo\u017cemy p\u00f3j\u015b\u0107 razem, b\u0119dzie nam ra\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
U\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119, poniewa\u017c lubi\u0119 s\u0142owne zabawy. Takie jak m\u00f3j tato Jerzy i jego je\u017cykowa fryzura. Tym razem mnie samej uda\u0142o si\u0119 w jednym zdaniu z\u0142o\u017cy\u0107 \u201erazem\u201d i \u201era\u017aniej\u201d, a zarazem odpowiednio do sytuacji. Rodzice byliby dumni. I pewnie by si\u0119 roze\u015bmiali. Kot zna\u0142 si\u0119 na rzeczy, poniewa\u017c powiedzia\u0142:<\/p>\n\n\n\n
– Wi\u0119c ruszajmy ra\u017ano \u2013 i chyba si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Szli\u015bmy w powodzi spalonych stron ksi\u0105\u017cek i zapisanych kartek. Szli\u015bmy w\u015br\u00f3d dymu i kurzu. Jak okiem si\u0119gn\u0105\u0107, nie wida\u0107 by\u0142o dom\u00f3w, ulic czy szk\u00f3\u0142. To by\u0142 bardzo smutny krajobraz. A mimo to, pomy\u015bla\u0142am, \u017ce jestem bardzo szcz\u0119\u015bliwa. Poniewa\u017c okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mam brata, a teraz mam kota. Kt\u00f3ry jest moim towarzyszem podr\u00f3\u017cy. To by\u0142o niesamowite!<\/p>\n\n\n\n
Spyta\u0142am Sztruksa o Potwora. Sk\u0105d si\u0119 wzi\u0105\u0142 i w og\u00f3le \u2013 kim jest, co oznacza, robi i czy mo\u017cna go jako\u015b zwyci\u0119\u017cy\u0107. Chcia\u0142am wiedzie\u0107 jak najwi\u0119cej. Sztruks zacz\u0105\u0142 opowiada\u0107:<\/p>\n\n\n\n
– Musisz wiedzie\u0107, \u017ce \u015awiat Obok by\u0142 zawsze, odk\u0105d ludzie zacz\u0119li marzy\u0107 i wymy\u015bla\u0107 historie. Dawno temu ludzie nie znali pisma, wi\u0119c nie zapisywali swoich wierze\u0144, ballad i opowiada\u0144. Ale opowiadali je sobie, z pokolenia na pokolenie. Dzi\u0119ki temu, od momentu powstania pierwszej opowie\u015bci, \u015awiat Obok zaistnia\u0142, rozwija\u0142 si\u0119 i przenika\u0142 ze \u015bwiatem rzeczywistym czyli tym, w kt\u00f3rym ty zazwyczaj \u017cyjesz.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142am si\u0119 upewni\u0107, \u017ce dobrze rozumiem.<\/p>\n\n\n\n
– Czy to oznacza, \u017ce te\u017c tworz\u0119 ten \u015awiat Obok, je\u015bli wymy\u015blam imiona i histori\u0119 moich maskotek \u2013 Du\u017cego Nied\u017awiedzia, Chocho\u0142ka, Panny Mimo i reszty? A przecie\u017c robi\u0119 to po prostu w mojej g\u0142owie, w \u015bwiecie z mam\u0105, tat\u0105 i moim podw\u00f3rkiem?<\/p>\n\n\n\n
– Dok\u0142adnie \u2013 odpowiedzia\u0142 kot. \u2013 Ja na przyk\u0142ad narodzi\u0142em si\u0119 z pomys\u0142u pewnej Sary (my\u015bl\u0119, \u017ce si\u0119 nie pozna\u0142y\u015bcie, cho\u0107 jeste\u015bcie z tego samego \u015bwiata), kt\u00f3ra namalowa\u0142a mnie i nazwa\u0142a. M\u00f3j wizerunek znajdziesz w jej pokoju, le\u017cy w\u015br\u00f3d innych rysunk\u00f3w. A ja istniej\u0119 w \u015awiecie Obok. I przyznaj\u0119, czasem zagl\u0105dam w okno Sary, by zobaczy\u0107, co tam porabia. Jestem okropnie ciekawski!<\/p>\n\n\n\n
– Czy potwora te\u017c wymy\u015bli\u0142 kto\u015b z codziennego \u015bwiata? \u2013 spyta\u0142am. Powoli zaczyna\u0142am rozumie\u0107 cokolwiek. Usiedli\u015bmy z kotem na kamieniach, by chwil\u0119 odpocz\u0105\u0107. Wok\u00f3\u0142 nas wci\u0105\u017c by\u0142o pusto i szaro. Czarne stronice, szary popi\u00f3\u0142 i bia\u0142y py\u0142. Brak innych \u2013 ludzi, zwierz\u0105t i ro\u015blin.<\/p>\n\n\n\n
– W\u0142a\u015bnie o to chodzi, \u017ce czego\u015b takiego jak Potw\u00f3r nikt nie m\u00f3g\u0142 wymy\u015bli\u0107. I tu powracamy do dawnych czas\u00f3w. Potw\u00f3r narodzi\u0142 si\u0119 zanim ludzie nauczyli si\u0119 j\u0119zyka, zanim zacz\u0119li opowiada\u0107 sobie historie. Powsta\u0142 z czarnej przestrzeni, kiedy nikt do nikogo nic nie m\u00f3wi\u0142. I on chce, by tak zosta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Chcia\u0142am odpowiedzie\u0107 kotu, \u017ce to straszne, ale nie zd\u0105\u017cy\u0142am. W tym momencie poczu\u0142am silny podmuch powietrza i poszybowa\u0142am. Krzycza\u0142am, bardzo krzycza\u0142am, bo nie by\u0142o to przyjemne. Unosi\u0142am si\u0119, kr\u0119ci\u0142am w k\u00f3\u0142ko, opada\u0142am, spada\u0142am! By\u0142am przera\u017cona!<\/p>\n\n\n\n
Spad\u0142am w mi\u0119kki piasek, wi\u0119c nic mi si\u0119 nie sta\u0142o. Pomy\u015bla\u0142am o spadaniu na cztery \u0142apy kota i u\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119 do tej my\u015bli. Gdyby Sztruks by\u0142 obok, ch\u0119tnie podzieli\u0142abym si\u0119 z nim tym spostrze\u017ceniem. Jednak zn\u00f3w by\u0142am sama.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nast\u0119pny dzie\u0144 by\u0142 sobot\u0105 i cho\u0107 nadal, z uwagi na chorob\u0119, nie bardzo mog\u0142am wychodzi\u0107 na dw\u00f3r, to sp\u0119dzi\u0142am go bardzo fajnie, nie my\u015bl\u0105c o zag\u0142adzie i \u015bwiatach. Musicie wiedzie\u0107, \u017ce uwielbiam ksi\u0105\u017cki. Tego dnia czyta\u0142am \u201eBraci Lwie Serce\u201d Astrid Lindgren i by\u0142am razem z Sucharkiem w zagrodzie Mateusza. A potem tato przyni\u00f3s\u0142 model smoka\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6095","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6095","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6095"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6095\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6096,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6095\/revisions\/6096"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6095"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6095"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6095"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}