Dni p\u0142yn\u0105 powoli i do przodu. Ostatnio przesuwaj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 rytmicznie, z jednostajnym stukotem k\u00f3\u0142 o szyny. Tada dam, tada dam, tada dam… Oczywi\u015bcie dzieci wprowadzaj\u0105 sporo przestoj\u00f3w i przyspiesze\u0144 w t\u0119 jednostajno\u015b\u0107, ale ostatnio nie jest to tak fajerwerkowo- wybuchowe jak bywa\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
Postanowi\u0142am uszy\u0107 m\u0142odszemu synowi ksi\u0105\u017ceczk\u0119 z filcu i z ogromn\u0105 rado\u015bci\u0105 wr\u00f3ci\u0142am do szycia. Jak to ze mn\u0105 bywa, w now\u0105 aktywno\u015b\u0107 wchodz\u0119 z ca\u0142\u0105 energi\u0105 i najch\u0119tniej szy\u0142abym i szy\u0142a. Niestety, mog\u0119 to robi\u0107 jedynie w trakcie drzemek malucha, a one bywaj\u0105 takie kr\u00f3tkie! Przyznaj\u0119, to troch\u0119 frustruj\u0105ce. Cho\u0107 z drugiej strony dzi\u0119ki temu wi\u0119cej we mnie ekscytacji, oczekiwania i rado\u015bci. A to w sumie przyjemne. <\/p>\n\n\n\n
Tyle we mnie plan\u00f3w, pomys\u0142\u00f3w! A tak ma\u0142o czasu. P\u00f3ki co, oczywi\u015bcie. Przynajmniej tak m\u00f3wi\u0105 ci, kt\u00f3rzy maj\u0105 te rodzicielskie pocz\u0105tki za sob\u0105. Podobno, w niedalekiej przysz\u0142o\u015bci, gdzie\u015b, zaraz za horyzontem, czeka na mnie czas, kt\u00f3rego obecnie nie mam. Ale wiecie, uwierz\u0119, jak zobacz\u0119. Jak ju\u017c sobie z nim r\u0119k\u0119 podam. Albo cho\u0107 \u201edzie\u0144 dobry\u201d zakrzykn\u0119. Niechby z daleka.<\/p>\n\n\n\n
Tak generalnie, to nie narzekam. Dobrze mi w domu. Lubi\u0119 ten czas, kt\u00f3ry mam odk\u0105d by\u0142am w pierwszej ci\u0105\u017cy. Chwil\u0119 wcze\u015bniej nie uwierzy\u0142abym, \u017ce mog\u0119 mie\u0107 dzieci. \u017be chc\u0119 mie\u0107 dzieci. Nie uwierzy\u0142abym i w to, \u017ce mog\u0119 nie pracowa\u0107. O matko, matko, \u017ce mog\u0119 siedzie\u0107 w domu z dzie\u0107mi! No daj\u0119 s\u0142owo, jakie\u015b 6 lat temu, wy\u015bmia\u0142abym sam\u0105 siebie, gdybym opowiedzia\u0142a sobie, \u017ce za 6 lat moje \u017cycie b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142o w\u0142a\u015bnie tak, jak wygl\u0105da obecnie. A to ci heca.<\/p>\n\n\n\n
Teraz w zasadzie mam odwrotnie. O ile wcze\u015bniej nie wyobra\u017ca\u0142am sobie, \u017ce mog\u0119 nie pracowa\u0107, o tyle teraz odsuwam od siebie temat powrotu do pracy jak tylko si\u0119 da. Cho\u0107 on i tak powraca jak bumerang. Bo jakby nie by\u0142o, za 1,5 roku b\u0119d\u0119 musia\u0142a powr\u00f3ci\u0107 na \u0142ono rynku pracy i wcale nie wiem, jak mnie to \u0142ono przyjmie. Ani w kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 chcia\u0142abym skierowa\u0107 swoje kroki. I jaki b\u0119d\u0119 mia\u0142a wyb\u00f3r?<\/p>\n\n\n\n
Nie, \u017cebym z tego powodu nie mog\u0142a spa\u0107 po nocach. Tyle si\u0119 mo\u017ce zmieni\u0107 przez 1,5 roku. Jednak troch\u0119 o tym my\u015bl\u0119, pr\u00f3buj\u0119 dookre\u015bli\u0107 swoje marzenia i predyspozycje, bo wiem, \u017ce to dobry na to moment. Taka przerwa, ten tego, w \u017cyciorysie. Na dzieci, oczywi\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n
W tych \u201edzieciach\u201d mie\u015bci si\u0119 wi\u0119cej ni\u017c same dzieci. To ci\u0105g\u0142y rozw\u00f3j, odkrywanie swoich granic, poznawanie swoich mo\u017cliwo\u015bci, w og\u00f3le poznawanie siebie. Lubi\u0119 by\u0107 mam\u0105. Czuj\u0119 si\u0119 w tej roli dobrze i pewnie, cho\u0107 oczywi\u015bcie miewam sto tysi\u0119cy zw\u0105tpie\u0144 na minut\u0119. A jednak odk\u0105d jestem mam\u0105, czuj\u0119 si\u0119 silniejsza i bardziej ufam we w\u0142asne wybory i decyzje. Bardziej przyzwalam sobie na b\u0142\u0119dy. Mniej boj\u0119 si\u0119 ba\u0107. Jestem bardziej \u015bwiadoma w\u0142asnych uczu\u0107 i potrzeb. Nareszcie \u017cyj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Tak sobie my\u015bl\u0119, \u017ce jak ju\u017c ten czas zza horyzontu nadejdzie, to pewnie zniknie co innego. Bo wszystko dzieje si\u0119 w pewnym porz\u0105dku. Moje dzieci b\u0119d\u0105 dorasta\u0142y, usamodzielnia\u0142y si\u0119, odkleja\u0142y ode mnie. Znikn\u0105 te s\u0142odkie minki, przytulasy i wtulanki, pocieszne ta\u0144ce i wa\u0142eczki na udach. Pojawi si\u0119 pewnie co\u015b nowego, nie b\u0119d\u0119 musia\u0142a wchodzi\u0107 na drabin\u0119, bo ch\u0142opaki mi co\u015b podadz\u0105, sypnie si\u0119 im w\u0105s i zaprosz\u0105 na obiad swoj\u0105 now\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Czeka mnie jeszcze wiele wra\u017ce\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Tak naprawd\u0119 ka\u017cdy moment jest pi\u0119kny. Ka\u017cdy jest wyj\u0105tkowy i doskona\u0142y taki, jaki jest. Jest w nim wszystko, co potrzebne i sztuk\u0105 jest to dostrzec. Nie zawsze potrafi\u0119. Cz\u0119sto wybiegam gdzie\u015b, w prz\u00f3d lub w ty\u0142, zamiast zatrzyma\u0107 si\u0119 tu, gdzie w\u0142a\u015bnie jestem, z tym, z czym w\u0142a\u015bnie jestem. Cho\u0107 czasem mi si\u0119 udaje. I wtedy, przez t\u0119 chwil\u0119, czuj\u0119 jak przep\u0142ywa przeze mnie esencja \u017cycia. Jak ch\u0142on\u0119 ten moment z jego dobrymi i z\u0142ymi stronami. \u0141atwo\u015bciami i trudami. Blaskami i szarzyznami. Mam w sobie wtedy zgod\u0119 na to, jak jest. I ca\u0142e mn\u00f3stwo wdzi\u0119czno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b rano mia\u0142am taki moment. Patrzy\u0142am na niczym nieskr\u0119powany, totalnie radosny taniec m\u0142odszego synka i przytula\u0142am starszego. By\u0142o mi po prostu dobrze. Czu\u0142am, \u017ce jest tak, jak powinno by\u0107. Najpi\u0119kniej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dni p\u0142yn\u0105 powoli i do przodu. Ostatnio przesuwaj\u0105 si\u0119 do\u015b\u0107 rytmicznie, z jednostajnym stukotem k\u00f3\u0142 o szyny. Tada dam, tada dam, tada dam… Oczywi\u015bcie dzieci wprowadzaj\u0105 sporo przestoj\u00f3w i przyspiesze\u0144 w t\u0119 jednostajno\u015b\u0107, ale ostatnio nie jest to tak fajerwerkowo- wybuchowe jak bywa\u0142o. Postanowi\u0142am uszy\u0107 m\u0142odszemu synowi ksi\u0105\u017ceczk\u0119 z filcu i z ogromn\u0105 rado\u015bci\u0105 wr\u00f3ci\u0142am\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-5710","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5710","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5710"}],"version-history":[{"count":29,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5710\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5741,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5710\/revisions\/5741"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5710"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5710"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5710"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}