Z tego dnia chc\u0119 wzi\u0105\u0107 kilka rzeczy.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw bior\u0119 s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re wpad\u0142o z samego rana do pokoju i rozsiad\u0142o si\u0119 na kanapie. W jego jasnych i ciep\u0142ych smugach skaka\u0142y moje dzieci, mru\u017c\u0105c i pocieraj\u0105c oczy, wo\u0142aj\u0105c o czapki z daszkiem i o rower. S\u0142o\u0144ce ma jednak w sobie co\u015b z lata, nawet zim\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Potem bior\u0119 te wszystkie ca\u0142uski i przytulaski kradzione moim synom co jaki\u015b czas, w chwilach niecodziennych i tych bardziej zwyczajnych. Wszystkie s\u0142odkie ca\u0142usy spontaniczne, kt\u00f3re dajemy sobie z rado\u015bci chwili, w zabawie, ruchu, ta\u0144cu. Potem te ciep\u0142e ca\u0142usy pocieszycielki, kt\u00f3re osuszaj\u0105 \u0142zy w trudnych chwilach i pomagaj\u0105 przetrwa\u0107 wszelkie upadki, pot\u0142uczenia i otarcia. Bior\u0119 i te szybkie ca\u0142uski przy okazji, dawane moim synom znienacka, w ramach pochylania si\u0119, by lepiej us\u0142ysze\u0107, popatrze\u0107 w oczy, poby\u0107 bli\u017cej. Je\u015bli chodzi o przytulasy, to zapisuj\u0119 w pami\u0119ci wszystkie dzisiejsze \u201ena r\u0105czki\u201d, w kt\u00f3rych nast\u0119puje wtulenie totslne, przylgni\u0119cie cia\u0142ek i ukrycie g\u0142owy w zsg\u0142\u0119bieniu szyi, jakby w\u0142a\u015bnie po to to zag\u0142\u0119bienie by\u0142o, te cyckowe przytulasy pe\u0142ne sennego mruczenia i posapywania, mi\u0119toszenia, ukokoszania, ocierania, to trzymanie r\u0119ki, g\u0142askanie, opieranie g\u0142owy… Bior\u0119 te wszystkie s\u0142odkie momenty blisko\u015bci i zapisuj\u0119 pod powiek\u0105, by zosta\u0142y ze mn\u0105 na zawsze.<\/p>\n\n\n\n
Bior\u0119 zabaw\u0119. Rysunki ko\u015bci dinozaur\u00f3w i rysunki na\u015bcienne. To nawet pasuje do siebie jako powiew prehistorii. Taniec m\u0142odszego syna w kuchni, z figurami turlaj\u0105cymi go po pod\u0142odze, z chodzeniem do przodu i do ty\u0142u, z ko\u0142ysaniem ksi\u0105\u017cki i pieska, a wszystko to z rado\u015bci\u0105 z tego ta\u0144ca, z u\u015bmiechem, ze szcz\u0119\u015bciem. Bior\u0119 przej\u0119cie na twarzach dzieci podczas ogl\u0105dania bajek. Po\u017cerane palce i oczy hipnotycznie wpatrzone w ekran. Komentowanie wydarze\u0144, dzielenie si\u0119 nimi. Okrzyki starszego: Mamo, jest mi smutno! \u017bal mi tej owieczki! Za chwil\u0119 \u015bmiech, g\u0142o\u015bny i mocny. Pe\u0142ny.<\/p>\n\n\n\n
Bior\u0119 ozdabianie piernik\u00f3w. Te dwa przylepione serduszka, z kt\u00f3rych jedno to mama, a drugie tata. Skupienie na twarzy przy rozprowadzaniu lukru, przyczepianiu pere\u0142ek, wybieraniu ozd\u00f3b. Rado\u015b\u0107 z szykowania akcesori\u00f3w, sypania ozd\u00f3b do miseczek, mieszania ich, decydowania.<\/p>\n\n\n\n
Bior\u0119 z tego dnia moich syn\u00f3w razem. Trzymaj\u0105cych si\u0119 za r\u0119ce, skacz\u0105cych po \u0142\u00f3\u017cku, ganiaj\u0105cych si\u0119. Okrzyki: Zobacz, zrobi\u0142em nam zagrod\u0119! Chod\u017a, tu idziemy! Teraz robimy tak! Wszystkie te momenty, w kt\u00f3rych bracia s\u0105 zgodni, ale te\u017c takie, w kt\u00f3tych pojawiaj\u0105 si\u0119 spory. Bior\u0119 k\u0142\u00f3tni\u0119 o krzes\u0142o, przepychanki o bajk\u0119 i kopni\u0119cia w zabawie, kt\u00f3re nie by\u0142y zabawne. <\/p>\n\n\n\n
Trzepot serca, kt\u00f3ry poczu\u0142am po jednej z k\u0142otni, gdy przytula\u0142am syna. <\/p>\n\n\n\n
\u0141ezk\u0119 p\u0142yn\u0105c\u0105 po policzku.<\/p>\n\n\n\n
Wzajemne na\u015bladowanie okrzyk\u00f3w dinozaura. Graauur!<\/p>\n\n\n\n
To by\u0142 d\u0142ugi dzie\u0144, w kt\u00f3rym du\u017co si\u0119 dzia\u0142o. By\u0142y to rzeczy zwyk\u0142e, jak gotowanie barszczu czy sma\u017cenie nale\u015bnik\u00f3w. Dzia\u0142y si\u0119 te\u017c rzeczy bardziej niecodzienne jak wylanie si\u0119 lawy w kuchni i dosiadanie b\u0142\u0119kitnego rumaka na deskach naszej pod\u0142ogi. W tym dniu \u015bwiat by\u0142 dla nas otwarty i my byli\u015bmy otwarci na niego. By\u0142o w nim miejsce na smutek i \u015bmiech, przytulanie i bitwy, bycie razem i ca\u0142kiem osobno. Takie dni chc\u0119 trzyma\u0107 w sercu, pod powiek\u0105, w g\u0142owie. Chc\u0119 o nich pami\u0119ta\u0107, trzyma\u0107 zasuszone na kartach albumu o tym, co by\u0142o. <\/p>\n\n\n\n
Takie dni s\u0105 dla mnie \u015bwi\u0119tem. Czasem rodziny, nawet je\u015bli tata ca\u0142y dzie\u0144 jest w pracy i nie wiadomo, kiedy wr\u00f3ci. Przez ca\u0142y dzie\u0144 by\u0142 jednsk z nami. Pojawia\u0142 si\u0119 w naszych s\u0142owach, pami\u0119ci i sercu. <\/p>\n\n\n\n
Kiedy my\u015bl\u0119, o \u017cyczeniach \u015bwi\u0105tecznych, to \u017cycz\u0119 wszystkim tej otwarto\u015bci na siebie, jakiej uda\u0142o mi si\u0119 dzi\u015b do\u015bwiadczy\u0107. Blisko\u015bci z tymi, kt\u00f3rzy najwa\u017cniejsi, nawet je\u015bli daleko. Ciep\u0142a. I mi\u0142o\u015bci. A na koniec jeszcze mn\u00f3stwa powod\u00f3w do wdzi\u0119czno\u015bci. I jeszcze wi\u0119cej, do zachwyt\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z tego dnia chc\u0119 wzi\u0105\u0107 kilka rzeczy. Najpierw bior\u0119 s\u0142o\u0144ce, kt\u00f3re wpad\u0142o z samego rana do pokoju i rozsiad\u0142o si\u0119 na kanapie. W jego jasnych i ciep\u0142ych smugach skaka\u0142y moje dzieci, mru\u017c\u0105c i pocieraj\u0105c oczy, wo\u0142aj\u0105c o czapki z daszkiem i o rower. S\u0142o\u0144ce ma jednak w sobie co\u015b z lata, nawet zim\u0105. Potem bior\u0119\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4492","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4492","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4492"}],"version-history":[{"count":30,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4492\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4524,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4492\/revisions\/4524"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4492"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4492"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4492"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}