Czasami zap\u0119tlam si\u0119 we w\u0142asne my\u015bli. Szyj\u0119 sobie jaki\u015b temat, nitka za ig\u0142\u0105, r\u00f3wniutko i przed siebie, a tu nagle trach, nie da si\u0119. Zapl\u0105tane. Supe\u0142 zamotany, my\u015bli ucapione w p\u00f3\u0142 drogi do wzoru. Uko\u0144czenia ca\u0142o\u015bci. Zazwyczaj najpierw poszarpuj\u0119 za nitk\u0119 delikatnie licz\u0105c na to, \u017ce supe\u0142 z rodzaju tych samorozpl\u0105tuj\u0105cych. Takich, kt\u00f3re to p\u0142ynnie po poci\u0105gni\u0119ciu zje\u017cd\u017caj\u0105 po p\u0119telce i prostuj\u0105 nitk\u0119 jak gdyby nigdy nic. Takie sup\u0142y, to niestety rzadko\u015b\u0107. Raczej spotykam na swych \u015bcie\u017ckach my\u015blowych takie, kt\u00f3re przy delikatnym poszarpywaniu zaciskaj\u0105 si\u0119 mocniej, zmniejszaj\u0105c przy tym swe kszta\u0142ty na takie mini-tyci i potem to ju\u017c ledwo paznokie\u0107 chwyta. Albo i nie. Pr\u00f3buj\u0119 kilkakrotnie z\u0142apa\u0107, ale mi si\u0119 wymyka. W ko\u0144cu czochram palcami, pocieram, mierzwi\u0119. Wy\u0142a\u017c\u0105 mi jakie\u015b pojedyncze nitunie, ale supe\u0142 nie dra\u015bni\u0119ty, zaci\u015bni\u0119ty jeszcze mocniej, tylko taki troch\u0119 rozczochrany. Zaczynam si\u0119 irytowa\u0107. Ju\u017c widz\u0119, \u017ce to, czego pr\u00f3bowa\u0142am od pocz\u0105tku unikn\u0105\u0107 czeka mnie nieuchronnie. Podejmuj\u0119 ostatni\u0105 pr\u00f3b\u0119, szarpi\u0119 mocniej sprawdzaj\u0105c, czy ta my\u015blowa zapora nie zmniejszy\u0142a si\u0119 do takich rozmiar\u00f3w, \u017ce przejdzie przez materia\u0142 i polecimy ze wzorem dalej, jak gdyby nigdy nic. Czasem si\u0119 ta sztuczka udaje. Wracam na obrane tory my\u015blowe i poza lekkim zgrzytem wypowiedzi trudno zauwa\u017cy\u0107, \u017ce si\u0119 zasup\u0142a\u0142am. Zazwyczaj jednak w\u0119ze\u0142 nie jest w stanie przej\u015b\u0107 przez materia\u0142 i musz\u0119 u\u017cy\u0107 no\u017cyczek. Uci\u0105\u0107 my\u015bli w po\u0142owie wzoru, zawi\u0105za\u0107 i zako\u0144czy\u0107. A potem podj\u0105\u0107 od nowego w\u0105tku. Jeszcze nie obarczonego zakr\u0119ceniem i motaniem. Cho\u0107 to kwestia czasu. Ale p\u00f3ki ni\u0107 \u015bwie\u017ca, pe\u0142na prostoty i pewno\u015bci korzystam i snuj\u0119. Wzory nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 na siebie, przechodz\u0105 kolorem. Tworz\u0105 historie, krajobrazy, d\u017awi\u0119ki. Podbiegaj\u0105 w trudnych momentach, przystaj\u0105, kiedy chc\u0105 popatrze\u0107. W ko\u0144cu, pr\u0119dzej lub p\u00f3\u017aniej, zn\u00f3w si\u0119 zap\u0119tlaj\u0105. Bym zrobi\u0142a sobie przerw\u0119. Na odpl\u0105tanie. I zatrzymanie nad tym, czy warto. Albo pytaniem o sens. Zatrzymanie nie boli. Ale prucie zostawia na d\u0142ugo \u015blady. I poczucie straconego czasu. I jaki\u015b jeszcze regres my\u015blowy, w kt\u00f3rym to, co my\u015bla\u0142am przegrywa z tym, co m\u00f3wi\u0119. Wi\u0119c decyduj\u0119 si\u0119 i\u015b\u0107 do przodu. Jak odkrywcy \u015bwiata. Albo dzieci, kt\u00f3re niezra\u017cone biegn\u0105 gdzie\u015b po raz setny. I tylko mama je zatrzymuje. Ten ludzki supe\u0142. Wielko\u015bci i sile nie ust\u0119puj\u0105cy Niagarze. Lub tsunami. Ta pierwotna si\u0142a, kt\u00f3ra niesie w sobie zatrzymanie, zatroskanie i obejrzenie. Je\u015bli nie przez lup\u0119, to pod mikroskopem. A czasem nawet go\u0142ym okiem. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasami zap\u0119tlam si\u0119 we w\u0142asne my\u015bli. Szyj\u0119 sobie jaki\u015b temat, nitka za ig\u0142\u0105, r\u00f3wniutko i przed siebie, a tu nagle trach, nie da si\u0119. Zapl\u0105tane. Supe\u0142 zamotany, my\u015bli ucapione w p\u00f3\u0142 drogi do wzoru. Uko\u0144czenia ca\u0142o\u015bci. Zazwyczaj najpierw poszarpuj\u0119 za nitk\u0119 delikatnie licz\u0105c na to, \u017ce supe\u0142 z rodzaju tych samorozpl\u0105tuj\u0105cych. Takich, kt\u00f3re to p\u0142ynnie\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4189","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4189","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4189"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4189\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4204,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4189\/revisions\/4204"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4189"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4189"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4189"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}