Nadszed\u0142 czas grudniowych przymrozk\u00f3w. Bia\u0142e kwiaty zimy, troch\u0119 w\u0142ochate i skrz\u0105ce, wyrastaj\u0105 o \u015bwicie. Porastaj\u0105 trawniki, asfalt i blachy samochod\u00f3w, jak lukrowa skorupka. <\/p>\n\n\n\n
Wci\u0105\u017c jest ciemno. Z ka\u017cdym dniem noc si\u0119 wyci\u0105ga jak recepturka. Owija si\u0119 wok\u00f3\u0142 \u015bwiat\u0142a przyciemniaj\u0105c \u015bwiat gumowym zapi\u0119ciem. Napina ramiona jakby \u0107wiczy\u0142a do cyrkowej sztuczki, w kt\u00f3rej r\u0119ce chwytaj\u0105 za plecami stopy, a miesi\u0105c guma przypomina ko\u0142o, kt\u00f3re wiruje po scenie. Na koniec przek\u0142ada g\u0142ow\u0119 i ramiona pomi\u0119dzy nogami, co oznacza, \u017ce nadszed\u0142 21- wszy. I \u017ce od dzi\u015b b\u0119dzie tylko ja\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n
Grudzie\u0144 ma w sobie okruchy nadziei. Mimo najciemniejszej nocy w roku obiecuje biel \u015bniegu, kt\u00f3ra roz\u015bwietla krajobraz i nadaje mu skrzenia i mi\u0119kko\u015bci. Wywo\u0142uje u\u015bmiechy dzieci. Ka\u017ce wyci\u0105ga\u0107 z piwnic i strych\u00f3w sanki. Szuka\u0107 marchewki na ba\u0142wanie nosy. Zak\u0142ada\u0107 r\u0119kawiczki do lepienia \u015bnie\u017cek i grube kurtki do malowania or\u0142\u00f3w. Pozwala tarza\u0107 si\u0119 i \u015bnie\u017cy\u0107. Zanurza\u0107 w bia\u0142ym puchu.<\/p>\n\n\n\n
To czas czekania na choink\u0119. Na tajemnic\u0119 \u015bwi\u0105t, w kt\u00f3rej ukryte s\u0105 prezenty, Miko\u0142aj i Bo\u017ce Narodzenie. Czas, w kt\u00f3rym przeplataj\u0105 si\u0119 legendy, wiara, tradycja i opowie\u015bci. \u015awiate\u0142ka i gwiazdy. Wata, \u0142a\u0144cuchy i lampki zawieszone na iglastym drzewie, kt\u00f3re na chwil\u0119 mieszka w naszych domach. W\u015br\u00f3d d\u017awi\u0119k\u00f3w kol\u0119d i pastora\u0142ek. Dzwoneczk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
W grudniu mieszkania pachn\u0105 p\u0142ynami do czyszczenia pod\u0142\u00f3g, wycierania kurzu, a czasem i mycia okien. Fugi w \u0142azience odzyskuj\u0105 sw\u00f3j pierwotnych kolor, a firanki prze\u017cywaj\u0105 pranie. Piekarnik wypluwa z czelu\u015bci pierniczki o r\u00f3\u017cnych kszta\u0142tach i dorzuca swoje trzy grosze do mieszkaniowych zapach\u00f3w. Nad progiem zawisa jemio\u0142a. A na ga\u0142\u0119ziach za oknem s\u0142onina. <\/p>\n\n\n\n
Przy ca\u0142ej tej bieganinie grudnia, w kt\u00f3rej trzeba posprz\u0105ta\u0107, zakupi\u0107 i ugotowa\u0107, dziej\u0105 si\u0119 rzeczy wi\u0119ksze i mniejsze. Codzienne i troch\u0119 nie- zwyk\u0142e. Bardziej lub mniej istotne. I takie najwa\u017cniejsze.<\/p>\n\n\n\n
Dzieci rosn\u0105 i dosi\u0119gaj\u0105 do kolejnych p\u00f3\u0142ek w kuchni. Przynosz\u0105 worki wiedzy z przedszkola. Pakuj\u0105 j\u0105 do kieszeni spodni i w r\u00f3\u017cnych momentach znienacka wyci\u0105gaj\u0105 jak pomi\u0119t\u0105 chuisteczk\u0119. Dzi\u0119ki temu wiem, \u017ce choinka jest zielona i ma k\u0142uj\u0105ce szpilki. Ksi\u0105\u017cka jest delikatna. A T- Rex jest drapie\u017cnikiem. <\/p>\n\n\n\n
Grudniowe wieczory otulaj\u0105 nas noc\u0105 jak puchow\u0105 ko\u0142dr\u0105. Zasypiamy wcze\u015bnie i \u015bpimy ci\u0119\u017cko. Sny opruszaj\u0105 nam wiruj\u0105ce p\u0142atki. \u0141apiemy jeden na j\u0119zyk jak cukierka i ssiemy. Ma smak w\u0142a\u015bciwy dla grudnia. Mro\u017any i orze\u017awiaj\u0105cy. Z nut\u0105 any\u017cku i go\u017adzik\u00f3w, kt\u00f3re czujemy jeszcze d\u0142ugo. Wtedy, kiedy grudzie\u0144 dotyka swojego dna. By odbi\u0107 si\u0119. Ku jasno\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nadszed\u0142 czas grudniowych przymrozk\u00f3w. Bia\u0142e kwiaty zimy, troch\u0119 w\u0142ochate i skrz\u0105ce, wyrastaj\u0105 o \u015bwicie. Porastaj\u0105 trawniki, asfalt i blachy samochod\u00f3w, jak lukrowa skorupka. Wci\u0105\u017c jest ciemno. Z ka\u017cdym dniem noc si\u0119 wyci\u0105ga jak recepturka. Owija si\u0119 wok\u00f3\u0142 \u015bwiat\u0142a przyciemniaj\u0105c \u015bwiat gumowym zapi\u0119ciem. Napina ramiona jakby \u0107wiczy\u0142a do cyrkowej sztuczki, w kt\u00f3rej r\u0119ce chwytaj\u0105 za plecami\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3826","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3826","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3826"}],"version-history":[{"count":50,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3826\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3882,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3826\/revisions\/3882"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3826"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3826"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3826"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}