Dobrze, \u017ce czasem czego\u015b nie mam, bo jak potem mam, to mog\u0119 to zauwa\u017cy\u0107. I doceni\u0107. Gdybym mia\u0142a zawsze, to przyj\u0119\u0142abym za norm\u0119 i nie zwraca\u0142a uwagi. Przegapi\u0142abym mn\u00f3stwo mo\u017cliwo\u015bci do zachwytu, zadowolenia i rado\u015bci. A to by dopiero by\u0142o \u017cal.<\/p>\n\n\n\n
Takim towarem, wiecznie u mnie deficytowym, jest na przyk\u0142ad porz\u0105dek. Je\u015bli go troch\u0119 nanios\u0119, od razu mam wra\u017cenie wielkiej przemiany mieszkania. Uprzestrzennienia pokoi. Nagle okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiat\u0142o bez przeszk\u00f3d wpada do \u015brodka, podkr\u0119ca wysoko\u015b\u0107, o\u015bwietla wn\u0119trza, dodaje blasku \u015bcianom. Zauwa\u017cam wtedy pi\u0119kno drewnianej pod\u0142ogi. Odkrytej spod kurzu, zb\u0119dnych przedmiot\u00f3w, zamiecionej, czystej. To, \u017ce skrzypi, kiedy staram si\u0119 po cichu przemkn\u0105\u0107 do kuchni, kiedy dzieci zasn\u0105, schodzi na dalszy plan. Teraz podziwiam s\u0142oje w drewnianych deskach. Wyobra\u017cam sobie drzewo, z kt\u00f3rego powsta\u0142y, stolarza, kt\u00f3ry je pi\u0142owa\u0142, przycina\u0142, obrabia\u0142. Zauwa\u017cam kszta\u0142ty nietoperza i twarzy skrzata na dw\u00f3ch klepkach. Zastanawiam si\u0119 pod kim te deski jeszcze skrzypia\u0142y, kogo nosi\u0142y, czemu sie przygl\u0105da\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142oby tego swobodnego oddechu, tego poczucia przestrzeni, gdyby nie zwyczajowy bajzel, kt\u00f3ry to moje, do\u015b\u0107 ma\u0142e mieszkanie, zacie\u015bnia, kr\u0119puje i zag\u0119szcza, wszelkimi potrzebnymi, b\u0105d\u017a nie, przedmiotami. Tymi rzuconymi gdzie b\u0105d\u017a klockami. Nieotwartymi kopertami zbieranymi w zgrabne kupki do czasu potr\u0105cenia przez nieuwa\u017cn\u0105 r\u0119k\u0119 i efektownego rozsypania si\u0119 w nie\u0142adzie. Pracami artystycznymi syna masowo przynoszonymi z przedszkola. \u015acinkami moich tw\u00f3rczych prac porzuconych w p\u00f3\u0142 tworzenia. Wszystkimi najpotrzebniejszymi na \u015bwiecie kabelkami ma\u0142\u017conka. Ksi\u0105\u017ckami. W du\u017cych ilo\u015bciach. Rzeczami do wyniesienia do piwnicy, kt\u00f3re z ogromn\u0105 cierpliwo\u015bci\u0105 czekaj\u0105, a\u017c m\u00f3j m\u0105\u017c dojrzeje do tak brawurowego dzia\u0142ania. Za ma\u0142ymi ubrankami, kt\u00f3re czekaj\u0105 na wywiezienie do domu samotnej matki. Kartonami po przesy\u0142kach, na kt\u00f3re zawsze brak trzeciej r\u0119ki, \u017ceby wynie\u015b\u0107 na \u015bmietnik. <\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli chodzi o tworzenie ba\u0142aganu, idzie to nam nadzwyczaj sprawnie. Gdyby istnia\u0142y igrzyska olimpijskie, na kt\u00f3rych jedn\u0105 z konkurencji by\u0142oby robienie ba\u0142aganu przez 1000 sekund, sama gor\u0105co bym nas zach\u0119ca\u0142a do wystartowania. My\u015bl\u0119, \u017ce mieliby\u015bmy szans\u0119 na podium. Na pewno zmie\u015bciliby\u015bmy si\u0119 w \u015bcis\u0142ej czo\u0142\u00f3wce. Albo gdyby kto\u015b stworzy\u0142 tak\u0105 dziedzin\u0119 nauki- ba\u0142aganologi\u0119, mogliby\u015bmy w niema\u0142ym stopniu przyczyni\u0107 si\u0119 do jej rozwoju. Napisa\u0107 kilka prac naukowych w oparciu o obserwacj\u0119 ba\u0142aganu w ma\u0142ym mieszkaniu zamieszka\u0142ym prze rodzin\u0119 2 + 2. Co\u015b w stylu \u201eWp\u0142yw temperamentu na pr\u0119dko\u015b\u0107 wzrostu ba\u0142aganu i co z tego wynika\u201d. Albo \u201eBa\u0142aganiarstwo- styl czy brak wyboru. Jak wsp\u00f3\u0142czesne rodziny radz\u0105 sobie z chaosem\u201d. Mogliby\u015bmy nawet doktoryzowa\u0107 si\u0119 z ba\u0142aganu. Nosiliby\u015bmy potem z dum\u0105 tytu\u0142 doktora nauk ba\u0142aganiarkich. Ba\u0142aganologa. Mo\u017ce nawet, gdzie\u015b na horyzoncie, zamajaczy\u0142aby nam profesura? W ko\u0144cu ka\u017cdego dnia rozwijamy si\u0119 w sztuce tworzenia bajzlu i wiele wysi\u0142ku wk\u0142adamy w tw\u00f3rcz\u0105 kreacj\u0119 chaosu domowego. A\u017c \u017cal, \u017ce to taka niedoceniona dziedzina. \u017be ma\u0142o kto zwraca uwag\u0119 na nasz trud, poniesiony z dzikim zapa\u0142em, cho\u0107 jakby zarazem od niechcenia. Przy okazji. Jak gdyby nigdy nic.<\/p>\n\n\n\n
Przywracanie porz\u0105dku idzie nam ju\u017c gorzej. Z porz\u0105dku, by\u0107 mo\u017ce, przyda\u0142yby nam si\u0119 korepetycje. Treningi motywacyjne. \u0106wiczenia. O ile ba\u0142agan tworzymy od niechcenia i przy okazji, o tyle porz\u0105dek sk\u0142ania nas do wysi\u0142ku i przygotowa\u0144. Szykujemy \u015bcierki, \u015bciereczki i \u015bciery. G\u0105bki i papier r\u0119cznikowy. Misk\u0119, p\u0142yn i pian\u0119. Wiadro, odkurzacz, mopa. Ju\u017c po samym wyci\u0105gni\u0119ciu tego wszystkiego potrzebujemy chwil\u0119 odpocz\u0105\u0107. Zrobi\u0107 sobie przerw\u0119 od sprz\u0105tania. Szczeg\u00f3lnie, \u017ce na widok odkurzacza jedno z dzieci wpada w przera\u017cenie i natychmiast chce na r\u0119ce. Z kolei na widok mopa obaj synowie reaguj\u0105 siln\u0105 potrzeb\u0105 u\u017cycia, co ko\u0144czy si\u0119 k\u0142\u00f3tni\u0105, burzliw\u0105 szarpanin\u0105 kija i ostatecznym niezadowoleniem obu stron. Ka\u017cda z nich mopuje wi\u0119c swoj\u0105 koszulk\u0105 czy inn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 garderoby pod\u0142og\u0119, szlochaj\u0105c przy tym rzewnie, a czasem pokrzykuj\u0105c. Sytuacj\u0119 ratuje piana w misce, kt\u00f3ra wywo\u0142uje z powrotem ch\u0119\u0107 zabawy i przy d\u017awi\u0119kach \u015bmieszk\u00f3w i chiszk\u00f3w, po chwili mam ju\u017c ca\u0142e mieszkanie w wodzie i pianie, a moje dzieci s\u0105 mokre od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w. Ale, \u017ceby nie by\u0142o, zadowolone i wyj\u0105tkowo zgodne. Wtedy zabieramy si\u0119 za ogarnianie ich i porozrzucanych sprzet\u00f3w przygotowanych do sprz\u0105tania. Wycieramy pod\u0142og\u0119. Usuwamy pian\u0119 z krzese\u0142, biurka i parapetu. Jest tego na tyle du\u017co, \u017ce m\u0119czymy si\u0119 tym dzia\u0142aniem i bez s\u0142\u00f3w rezygnujemy z zamierzonych pierwotnie porz\u0105dk\u00f3w. Cho\u0107 pod\u0142oga i biurko s\u0105 umyte. A dzieci nie trzeba ju\u017c k\u0105pa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy indziej zn\u00f3w, musimy przygotowa\u0107 si\u0119 wewn\u0119trznie. Nast\u0119puje to najcz\u0119\u015bciej wtedy, kiedy czeka nas co\u015b wielkiego, jak zniesienie szafki do piwnicy i ta wielko\u015b\u0107 nas przerasta. Ju\u017c na sam\u0105 my\u015bl o takim wyczynie, mi\u0119kn\u0105 nam nogi, a serce niepokoj\u0105co podskakuje. Musimy si\u0119 wyciszy\u0107. Chwil\u0119 poczyta\u0107. Albo co\u015b obejrze\u0107. Zrelaksowa\u0107 w wannie. Zastanowi\u0107 nad logistyk\u0105. Bo mo\u017ce jednak warto zadzwoni\u0107 po kogo\u015b do pomocy. A mo\u017ce damy rad\u0119. Kiedy w ko\u0144cu wydaje nam si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy gotowi, plan zosta\u0142 opracowany i dok\u0142adnie wiemy, jak to zrobi\u0107, okazuje si\u0119, \u017ce dzieci zd\u0105\u017cy\u0142y zg\u0142odnie\u0107 i trzeba im natychmiast przygotowa\u0107 obiad. Cho\u0107by kluski z pesto. Albo mielone. Natychmiast g\u0142odniejemy wszyscy. A potem robi si\u0119 ju\u017c ciemno, czy \u015bpi\u0105co, czy jeszcze co innego. Duch i zapa\u0142 w nas ga\u015bnie. Rezygnujemy z przedsi\u0119wzi\u0119cia. Przek\u0142adamy na kiedy indziej. <\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli jednak czasem uda nam si\u0119 cho\u0107 troch\u0119 ogarn\u0105\u0107 ten nasz male\u0144ki kawa\u0142ek \u015bwiata… Ach c\u00f3\u017c to jest za satysfakcja! Jaki nap\u00f3r dumy! A\u017c p\u0119kamy w szwach, tak nas napowietrza i p\u0119cznieje. Przechadzamy si\u0119 po pokojach dostrzegaj\u0105c w nich nowe, ju\u017c zapomniane wcze\u015bniej przedmioty. Odkrywamy t\u0119 przestronno\u015b\u0107 mieszkania, kt\u00f3ra wcze\u015bniej nam umyka\u0142a. Wyobra\u017camy sobie remont. Czujemy moc, kt\u00f3r\u0105 chcemy wykorzysta\u0107 do dalszych dzia\u0142a\u0144. Rwiemy si\u0119 do czynu. Czujemy, \u017ce taki porz\u0105dek to ma\u0142o. Chcemy wi\u0119cej. Zaczynamy marzy\u0107 i planowa\u0107. Jak urz\u0105dzimy pokoje, a jak \u0142azienk\u0119. Gdzie wstawimy szaf\u0119. Czy kupimy wann\u0119, czy jednak prysznic? Zaczynamy przegl\u0105da\u0107 w internecie jedne i drugie. Przeliczamy. Ile to musimy kiedy\u015b zarobi\u0107. Dochodzimy do jakich\u015b ogromnych kwot, co nas odrobin\u0119 stopuje. Nasz zapa\u0142 opada, a r\u0119ce rw\u0105 si\u0119 do pracy ju\u017c jako\u015b mniej. Przysiadamy. Uznajemy, \u017ce jest naprawd\u0119 \u0142adnie. Z klimatem. Szczeg\u00f3lnie, kiedy tak czysto, jasno i przestronnie. Dochodzimy do wniosku, \u017ce musimy po prostu cz\u0119\u015bciej sprz\u0105ta\u0107. \u017be najlepiej to systematycznie. Po trochu. Ka\u017cdego dnia. Potem zabieramy si\u0119 za \u017cycie. I robienie ba\u0142aganu. Od samiu\u015bkiego pocz\u0105tku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dobrze, \u017ce czasem czego\u015b nie mam, bo jak potem mam, to mog\u0119 to zauwa\u017cy\u0107. I doceni\u0107. Gdybym mia\u0142a zawsze, to przyj\u0119\u0142abym za norm\u0119 i nie zwraca\u0142a uwagi. Przegapi\u0142abym mn\u00f3stwo mo\u017cliwo\u015bci do zachwytu, zadowolenia i rado\u015bci. A to by dopiero by\u0142o \u017cal. Takim towarem, wiecznie u mnie deficytowym, jest na przyk\u0142ad porz\u0105dek. Je\u015bli go troch\u0119 nanios\u0119,\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3758","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3758","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3758"}],"version-history":[{"count":85,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3758\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3962,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3758\/revisions\/3962"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3758"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3758"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3758"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}