Czasem zag\u0142\u0119biam si\u0119 w prze\u017cywanie \u015bwiata. Zsuwam si\u0119 w szczeliny pe\u0142ne \u015bwiate\u0142 i cieni. Odczu\u0107, niedoczu\u0107, p\u0119kni\u0119\u0107. Bulgoc\u0105ce. Niedost\u0119pne. Ukryte. Wchodz\u0119 w nie coraz g\u0142\u0119biej, dalej, do samego wn\u0119trza, w kt\u00f3rym bywa pi\u0119knie, cho\u0107 i zab\u00f3jczo. Czasem fascynuj\u0105co, czasem strasznie. Przejmuj\u0105co. Zawsze intensywnie. Niemal do b\u00f3lu.<\/p>\n\n\n\n
Wszystko, czego do\u015bwiadczam prze\u017cywam ca\u0142\u0105 sob\u0105. Ka\u017cdym zmys\u0142em. Wyostrzonym, czujnym, nastawionym na poznanie. Jestem wiecznie gotowa na prze\u017cywanie \u015bwiata w ka\u017cdym jego kawa\u0142ku. Odczuwanie \u017cycia ka\u017cdym moim fragmentem. Doznawanie istnienia do samego wn\u0119trza. Tam gdzie boli. Gdzie jest najprawdziwiej. <\/p>\n\n\n\n
Smakuj\u0119 s\u0142odycz. Rozkosz \u017cycia w jego najmilszych aspektach. Czuj\u0119 rado\u015b\u0107, ekscytacj\u0119, przyjemno\u015b\u0107. Jestem absolutnie szcz\u0119\u015bliwa. Delektuj\u0119 si\u0119 tym, jak najpyszniejsz\u0105 landrynk\u0105. Bawi\u0119 si\u0119 j\u0119zykiem i chowam w policzku. Ss\u0119 powoli, cho\u0107 czasem nie wytrzymuj\u0119 i gryz\u0119. Chc\u0119 poczu\u0107 rado\u015b\u0107 jeszcze bardziej. Mocniej. Do samego m\u00f3zgu. Jestem w niej niecierpliwa. I chciwa. Chcia\u0142abym wi\u0119cej i wi\u0119cej. Nigdy mi do\u015b\u0107. Zawsze mi ma\u0142o. Jak s\u0142o\u0144ca. <\/p>\n\n\n\n
Gorycz osiada mi we wn\u0119trzu ust jak py\u0142, kt\u00f3ry d\u0142ugo przep\u0142ukuj\u0119 wod\u0105. W ko\u0144cu znika, cho\u0107 jeszcze przez kilka dni pojawia si\u0119 jak wyrzut sumienia. Gorzkie przypomnienie tego, co smakowa\u0142o \u017c\u00f3\u0142ci\u0105. Pogarda dla innych, kt\u00f3r\u0105 odczu\u0142am jak w\u0142asn\u0105. Lub jakby to mnie wysmaga\u0142a. Zawsze przechodzi przeze mnie jak walec. Prze\u017cuwa i wypluwa. Czuj\u0119 si\u0119 ni\u0105 sponiewierana. Zawi\u015b\u0107. Nienawi\u015b\u0107. Przemoc. Trudno \u015bcieralny smak. Charakterystyczny. Cz\u0119sto pe\u0142en posmaku krwi. \u017belazisty. Pe\u0142en bezsi\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
Smutek smakuje s\u0142ono. Du\u017co w nim \u0142ez. Tak ju\u017c mam, \u017ce p\u0142acz\u0119. Przez wiele lat bardzo stara\u0142am si\u0119 tego nie robi\u0107. Do momentu, kiedy ci\u015bnienie upchni\u0119tych \u0142ez nie spowodowa\u0142o wybuchu, a ja rozsypa\u0142am si\u0119 na miliony kawa\u0142k\u00f3w po ca\u0142ej kuchni. Przez chwil\u0119 by\u0142am jak konfetti. Tylko akurat nikt nie planowa\u0142 imprezy. Wi\u0119c si\u0119 pozbiera\u0142am. Powolutku. Starannie. Ze \u0142zami w oczach. Ze s\u0142abo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra daje si\u0142\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Z\u0142o\u015b\u0107 jest pikantna jak jalapeno. Albo habanero. Jak ostre s\u0142owa, kt\u00f3re tn\u0105 powietrze. Ma wyrazisty smak. Wibruje krzykiem, wybucha gniewem. Ulatuje w g\u00f3r\u0119. M\u00f3wi wyra\u017ane nie. Broni lub atakuje. Jak wewn\u0119trzny rycerz. Obro\u0144ca granic. Mimo wszystko czu\u0142y. Przede wszystkim wierny. <\/p>\n\n\n\n
Spok\u00f3j ma w sobie co\u015b z umami. Jest wy\u015bmienity. Smakuje glutaminianem i chcia\u0142oby si\u0119 doda\u0107 go do wszystkiego. Sypn\u0105\u0107. Domiesza\u0107. Dola\u0107. Od razu ze dwie \u0142y\u017cki.<\/p>\n\n\n\n
Przygl\u0105dam si\u0119 mojemu cia\u0142u. Reaguje na smaki. Bywa spi\u0119te, rozlu\u017anione, zwiotcza\u0142e. Otwiera si\u0119 i zamyka jak skrzynka. Puzderko. Ksi\u0105\u017cka. Bywa mi\u0119kkie, zrelaksowane. Unosz\u0105ce si\u0119 na wietrze. Silne. Pewne siebie w trwaniu. Stanowcze. Kiedy indziej staje si\u0119 napi\u0119te. Czujne. Pe\u0142ne w\u0119z\u0142\u00f3w pod sk\u00f3r\u0105. Delikatne. Uwra\u017cliwione. Rozj\u0105trzone b\u00f3lem. Zwija si\u0119. Krzyczy. Szarpie. Moje cia\u0142o opowiada o mnie. Opowiada mi o sobie. Pokazuje. Prowadzi do odpowiedzi. Reakcji. Prowadzi mnie we mnie. Jak nitka w labiryncie.<\/p>\n\n\n\n
Ucz\u0119 si\u0119 u\u017cywa\u0107 s\u0142\u00f3w. Od nowa. W nazywaniu smak\u00f3w. W okre\u015blaniu po\u0142o\u017cenia cia\u0142a wzgl\u0119dem \u017cycia. Duszy wzgl\u0119dem \u015bwiata. Rozpoznaj\u0119 smaki i nazywam je imionami uczu\u0107. Doprawiam potrzebami. Rozrysowuj\u0119. Wy\u015bpiewuj\u0119, przemilczam. Zale\u017cy jak\u0105 przyjmuj\u0119 taktyk\u0119. Rozgryzienie problemu. Przep\u0142yni\u0119cie smaku. Wyzwolenie cia\u0142a. Akceptacja.<\/p>\n\n\n\n
Trudz\u0119 si\u0119 czasem w \u017cyciu. Radz\u0119 sobie r\u00f3\u017cnie. Brodz\u0119 w dobrych momentach. Brudz\u0119 w gorszych r\u0119ce. Nie nudz\u0119 si\u0119. B\u0142\u0105dz\u0119 po manowcach w\u0142asnych my\u015bli. Odkrywam ich zawi\u0142o\u015bci. Dodatkowe kilometry rozkmin. Przemy\u015ble\u0144 nad sob\u0105 i nad \u015bwiatem. Czasem ciekawych, a czasem niepotrzebnych. Rozbijam rozmowy na drobne kamyki s\u0142\u00f3w. Czerwieniej\u0119 na wspomnienie gaf. Zamykam si\u0119 na wpadki. <\/p>\n\n\n\n
Z tych moment\u00f3w czerpi\u0119. Bardzo r\u00f3\u017cne rzeczy. Do\u015bwiadczenia, nauki, nowe my\u015bli. Powody do kolejnych rozkmin. Dodatkowe korytarze labiryntu. Niepoznane wcze\u015bniej smaki. Doprawione o kolejny odcie\u0144 samopoznania. Staj\u0119 si\u0119 silniejsza. Doro\u015blej\u0119. Wyrastam. Z bunt\u00f3w i ucieczek. Coraz cz\u0119\u015bcie spogl\u0105dam w swoj\u0105 twarz ze szczero\u015bci\u0105. Otwarto\u015bci\u0105 na prawd\u0119. Z samopoznaniem. Gotowo\u015bci\u0105 na \u015bwiat. Z ch\u0119ci\u0105 do \u017cycia. We wszystkich jego smakach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasem zag\u0142\u0119biam si\u0119 w prze\u017cywanie \u015bwiata. Zsuwam si\u0119 w szczeliny pe\u0142ne \u015bwiate\u0142 i cieni. Odczu\u0107, niedoczu\u0107, p\u0119kni\u0119\u0107. Bulgoc\u0105ce. Niedost\u0119pne. Ukryte. Wchodz\u0119 w nie coraz g\u0142\u0119biej, dalej, do samego wn\u0119trza, w kt\u00f3rym bywa pi\u0119knie, cho\u0107 i zab\u00f3jczo. Czasem fascynuj\u0105co, czasem strasznie. Przejmuj\u0105co. Zawsze intensywnie. Niemal do b\u00f3lu. Wszystko, czego do\u015bwiadczam prze\u017cywam ca\u0142\u0105 sob\u0105. Ka\u017cdym zmys\u0142em. Wyostrzonym,\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3044","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3044","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3044"}],"version-history":[{"count":91,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3044\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8020,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3044\/revisions\/8020"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3044"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3044"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3044"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}