{"id":2751,"date":"2020-11-09T22:14:04","date_gmt":"2020-11-09T21:14:04","guid":{"rendered":"https:\/\/snujemisie.pl\/?p=2751"},"modified":"2021-11-01T21:03:43","modified_gmt":"2021-11-01T20:03:43","slug":"znikanie-babci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/2020\/11\/09\/znikanie-babci\/","title":{"rendered":"Znikanie babci"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Moja babcia znika\u0142a po kawa\u0142ku. Ka\u017cdego dnia by\u0142o jej coraz mniej, cho\u0107 na pocz\u0105tku trudno by\u0142o to dostrzec. Zdarza\u0142y nam si\u0119 wtedy kr\u00f3tkie momenty, kiedy widzieli\u015bmy to wyra\u017anie, przez chwil\u0119, kt\u00f3ra zaraz mija\u0142a. To by\u0142o wtedy, kiedy spojrzenie pada\u0142o pod odpowiednim k\u0105tem lub kiedy \u015bwiat\u0142o odpowiednio u\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na babcinej g\u0142owie. Bo babcia znika\u0142a od g\u0142owy. Troch\u0119 mniej si\u0119 jej robi\u0142o wtedy, kiedy babcia znienacka nie wiedzia\u0142a gdzie jest. Wyra\u017ca\u0142a zdumienie, \u017ce jej rodzice nie \u017cyj\u0105. Gubi\u0142a si\u0119, cho\u0107 przesz\u0142a tylko na drug\u0105 stron\u0119 ulicy. <\/p>\n\n\n\n

Babcia zamieszka\u0142a w moim pokoju. Spa\u0142a na moim tapczanie, a ubrania trzyma\u0142a w mojej szafce na ubrania. Babcia i ja, obie zosta\u0142y\u015bmy wygnane z naszych pokoi i obu by\u0142o nam z tym \u017ale. Cho\u0107 nie mia\u0142y\u015bmy wyboru. Obie znosi\u0142y\u015bmy to z u\u015bmiechem. Rozgoryczenie i smutek upycha\u0142y\u015bmy w cudzych szufladach. Zawiesza\u0142y\u015bmy na cudzych wieszakach i chowa\u0142y\u015bmy po k\u0105tach. <\/p>\n\n\n\n

Babcia by\u0142a weso\u0142a. Lubi\u0142a czyta\u0107 i \u015bpiewa\u0107. Siedzia\u0142a w moim fotelu, kt\u00f3ry by\u0142 kolorowym kompletem z tapczanem i czyta\u0142a ksi\u0105\u017cki. Modlitewniki. Gazety. Czasem \u015bpiewa\u0142a. Ludu m\u00f3j, ludu. I nie pami\u0119tam, co jeszcze. Poza piosenk\u0105, kt\u00f3ra nasta\u0142a p\u00f3\u017aniej i by\u0142a wtedy, kiedy babcia do po\u0142owy znikn\u0119\u0142a, a nawet zosta\u0142a do samego babcinego ko\u0144ca. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z melodii i sylab \u201ela la la\u201d, \u015bpiewanych w k\u00f3\u0142ko, ca\u0142e dnie, a nieraz w nocy. <\/p>\n\n\n\n

Babcia szura\u0142a stopami. Wstawa\u0142a bardzo wcze\u015bnie i chodzi\u0142a w k\u00f3\u0142ko po przedpokoju szuraj\u0105c. Budzi\u0142o nas to powolne szuranie, nadawa\u0142o rytm naszym porankom, stawa\u0142o si\u0119 obiektem spor\u00f3w. Rodzice t\u0142umaczyli babci, \u017ce szuranie budzi. Karcili j\u0105 za te poranne spacery w k\u00f3\u0142ku. Namawiali do ksi\u0105\u017cek. Babcia przeprasza\u0142a. By\u0142o jej g\u0142upio i wstyd, przecie\u017c nie chcia\u0142a nas budzi\u0107. Obiecywa\u0142a popraw\u0119. Nie szura\u0142a. Siada\u0142a w fotelu i czyta\u0142a. Albo \u015bpiewa\u0142a. Do nast\u0119pnego poranka. Skoro \u015bwit rozlega\u0142o si\u0119 powolne szuranie. Jak poranny rytua\u0142. <\/p>\n\n\n\n

Nikt z nas nie umia\u0142 zrozumie\u0107 tej porannej potrzeby chodzenia. Trudno by\u0142o op\u0119dzi\u0107 si\u0119 od podszept\u00f3w o z\u0142o\u015bliwo\u015bci, cho\u0107 rozum i znajomo\u015b\u0107 babci raczej to wyklucza\u0142y. Jaki\u015b wewn\u0119trzny nakaz kaza\u0142 jej spacerowa\u0107 ka\u017cdego ranka posuwistym krokiem, jakby \u0107wiczy\u0142a poloneza do matury. I nie potrafi\u0142a odm\u00f3wi\u0107. Jakby zapomina\u0142a o wczorajszym poranku. Wczorajszej rozmowie. Przeprosinach. Wstydzie. Poprawie.<\/p>\n\n\n\n

Wiele lat p\u00f3\u017aniej, ju\u017c po tym, jak babcia znikn\u0119\u0142a ca\u0142kowicie, znalaz\u0142am jej kalendarz z tego okresu. Taki notatnikowy. W kilku miejscach znalaz\u0142am zapiski: nie chodzi\u0107 rano po przedpokoju. To budzi! <\/p>\n\n\n\n

Potem zrozumieli\u015bmy, \u017ce bsbcia znika, bo co\u015b dr\u0105\u017cy j\u0105 od \u015brodka. Ta sama si\u0142a, kt\u00f3ra kaza\u0142a jej szura\u0107 o poranku coraz cz\u0119\u015bciej nakazywa\u0142a inne rzeczy. Darcie ksi\u0105\u017cek na miliony milion\u00f3w skrawk\u00f3w. \u015apiewanie w k\u00f3\u0142ko \u201ela la la\u201d na t\u0119 jedn\u0105, jedyn\u0105 melodi\u0119. Zapominanie.<\/p>\n\n\n\n

Z ka\u017cdym rokiem babcia coraz bardziej zapomina\u0142a. Tak by\u0142o dla niej lepiej. Cho\u0107 coraz bardziej odrywa\u0142a si\u0119 od tego \u015bwiata, mniej odczuwa\u0142a b\u00f3l i smutek tak cz\u0119ste na pocz\u0105tku znikania. Przeskoki z jasno\u015bci umys\u0142u do jego mroku powoli si\u0119 zaciera\u0142y, przestawa\u0142y szokowa\u0107. \u015awiat stawa\u0142 si\u0119 papierow\u0105 kulk\u0105 pokoju, w kt\u00f3rym cz\u0119\u015bciej pojawia\u0142y si\u0119 obrazy i postacie z dzieci\u0144stwa ni\u017c z przedwczoraj. <\/p>\n\n\n\n

Przedwczoraj nie istnia\u0142o. Podobnie jak chwil\u0119 temu. Babcia \u017cy\u0142a kiedy indziej i na innych zasadach. Jej organizm szczupla\u0142, a w\u0142osy si\u0119 bieli\u0142y. Sk\u00f3ra stawa\u0142a si\u0119 coraz cie\u0144sza, obci\u0105gni\u0119ta na ko\u015bciach, pomarszczona. Babcia z ka\u017cdym dniem ulatywa\u0142a tak\u017ce przez sk\u00f3r\u0119, parowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

W ca\u0142ym tym ulatywaniu nie by\u0142o wiele pi\u0119kna. A jednak, kiedy teraz o niej my\u015bl\u0119, widz\u0119 przede wszystkim u\u015bmiech na twarzy babci. Jej pogod\u0119 ducha, \u0142agodno\u015b\u0107. Du\u017co bieli. W\u0142os\u00f3w, koszuli, cery. Jakby znikanie ubiera\u0142o w biel. Roz\u015bwietla\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Pami\u0119tam szczup\u0142o\u015b\u0107 d\u0142oni. Tych, kt\u00f3re \u015bciska\u0142am tak\u017ce po znikni\u0119ciu. Bo cho\u0107 babcia w ko\u0144cu znikn\u0119\u0142a ca\u0142kiem, jej d\u0142onie zosta\u0142y na moim kolorowym tapczanie. Podobnie jak modlitewnik. I zapiski w notesie. Nie budzi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Moja babcia znika\u0142a po kawa\u0142ku. Ka\u017cdego dnia by\u0142o jej coraz mniej, cho\u0107 na pocz\u0105tku trudno by\u0142o to dostrzec. Zdarza\u0142y nam si\u0119 wtedy kr\u00f3tkie momenty, kiedy widzieli\u015bmy to wyra\u017anie, przez chwil\u0119, kt\u00f3ra zaraz mija\u0142a. To by\u0142o wtedy, kiedy spojrzenie pada\u0142o pod odpowiednim k\u0105tem lub kiedy \u015bwiat\u0142o odpowiednio u\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na babcinej g\u0142owie. Bo babcia znika\u0142a od\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2751","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2751","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2751"}],"version-history":[{"count":31,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2751\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10373,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2751\/revisions\/10373"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2751"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}