Kiedy ju\u017c si\u0119 pokona wszystkie schody na mojej klatce, to dochodzi si\u0119 pod moje drzwi. Wydaje si\u0119 to proste i w sumie jest proste. Schody maj\u0105 stopnie, kt\u00f3re nale\u017cy pokona\u0107. Wiele stopni. Nogi trzeba podnosi\u0107 wysoko, bo to wysokie stopnie. Ale tak, to w porzo. Poza, oczywi\u015bcie, elementem zasapania, kt\u00f3ry to element prezentuje wi\u0119kszo\u015b\u0107 znajomych i rodziny, kiedy wreszcie staj\u0105 u naszych drzwi. Nie dotyczy to jedynie tych, kt\u00f3rzy uprawiaj\u0105 wspinaczk\u0119 wysokog\u00f3rsk\u0105 i nas, kt\u00f3rzy uprawiamy wspinaczk\u0119 wysokopi\u0119trow\u0105. Co najmniej dwa razy dziennie. Cz\u0119sto z obci\u0105\u017ceniem. Wi\u0119c mamy wpraw\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Nasze dzieci lubi\u0105 t\u0119 wspinaczk\u0119. Najbardziej na naszych r\u0119kach. Ale czasem uda si\u0119 je nam\u00f3wi\u0107 do w\u0142asnych n\u00f3g. Lubi\u0105 eksperymentowa\u0107. Pr\u00f3buj\u0105 wchodzi\u0107 na czworaka. Buty porzucaj\u0105 u podn\u00f3\u017ca schod\u00f3w wraz ze skarpetkami. Zdobywanie pi\u0119ter jest wida\u0107 bardziej przyjemne na bosaka. Cz\u0119sto wchodz\u0105 bokiem, trzymaj\u0105c si\u0119 sztachetek lub \u015bciany. Lubi\u0105 g\u0142adzi\u0107 drewno balustrady, do kt\u00f3rej ledwo dosi\u0119gaj\u0105. Przygl\u0105daj\u0105 si\u0119 jej nier\u00f3wno\u015bciom, dziurom i s\u0119kom. Znajduj\u0105 g\u0142\u00f3wki \u015brubek. Czasem wchodz\u0105 \u017cabio-raczym stylem, czyli na pupie, ty\u0142em stopie\u0144 po stopniu pokonuj\u0105 kolejne wysoko\u015bci schod\u00f3w bawi\u0105c si\u0119 w zabaw\u0119 \u201ezerkn\u0119 czy nie zerkn\u0119\u201d i \u201etrafi\u0119 czy klapn\u0119\u201d. Maj\u0105 przy tym troch\u0119 dreszczyku emocji, co zawsze jest przyjemne. Dop\u00f3ki si\u0119 jest dzieckiem. Bo potem to ju\u017c r\u00f3\u017cnie. <\/p>\n\n\n\n
Wspinaczka z naszymi dzie\u0107mi zajmuje troch\u0119 czasu. Szczeg\u00f3lnie, \u017ce czasem, maj\u0105 one powody do powrotu na d\u00f3\u0142. Zgubienie b\u0105d\u017a sturlanie zabawki jest do\u015b\u0107 mocnym argumentem do rozpocz\u0119cia wspinaczki na nowo. Kiedy indziej, znienacka, trzeba przetestowa\u0107 nowy styl schodzenia, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie teraz przyszed\u0142 do g\u0142owy. Albo po prostu nast\u0105pi\u0142 ma\u0142y w\u015bciek i nale\u017cy zresetowa\u0107 wydarzenia ostatnich dziesi\u0119ciu minut. Wi\u0119c co pocz\u0105\u0107. Przewijamy si\u0119 na pocz\u0105tek schod\u00f3w i jeszcze raz rozpoczynamy wspinaczk\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Na kolejnych pi\u0119trach dobrze jest pobiega\u0107 po wycieraczkach s\u0105siad\u00f3w, jak po wyspach w morzu kamienia. Bose stopy maj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 do\u015bwiadczy\u0107 sensorycznych dozna\u0144. Nier\u00f3wno\u015bci gumowych wzor\u00f3w, mi\u0119kko\u015bci plecionki czy szorstko\u015bci szczeciny. Bieg w k\u00f3\u0142ko ma w sobie wiele rado\u015bci i przypomina taniec \u015bwi\u0119tuj\u0105cy zdobywanie kolejnych pu\u0142ap\u00f3w g\u00f3ry. Z uwagi na ciasnot\u0119 odbywa si\u0119 zazwyczaj z wpadaniem na s\u0105siedzkie drzwi, framugi i prawie upadki z wysoko\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Na p\u00f3\u0142pi\u0119trach r\u00f3wnie\u017c nale\u017cy si\u0119 zatrzyma\u0107. Powygl\u0105da\u0107 przez okna na ulic\u0119. Obserwowa\u0107 samochody, ludzi i opadaj\u0105ce li\u015bcie. Zauwa\u017cy\u0107 psa. Ptaka. I pi\u00f3rko. Jego lot przypomina kr\u0119ty labirynt, w kt\u00f3rym trzeba dokona\u0107 wielu zwrot\u00f3w, zakr\u0119t\u00f3w i k\u00f3\u0142ek, by doj\u015b\u0107 do ko\u0144ca. Na pi\u00f3rka patrzy si\u0119 d\u0142ugo. Podobnie jak na deszcz i \u015bcie\u017cki kropel na szybach. Czasem udaje si\u0119 urz\u0105dzi\u0107 nawet wy\u015bcigi deszczowych kropli. Sp\u0142ywaj\u0105 jedna do drugiej, obci\u0105\u017cone coraz bardziej nabieraj\u0105 przyspieszenia. W d\u00f3\u0142. Wtedy trzeba wytypowa\u0107 now\u0105 kropl\u0119 i… Najcz\u0119\u015bciej trzeba wchodzi\u0107 dalej. <\/p>\n\n\n\n
W trakcie wypraw na plecach mam zazwyczaj plecak. A na ramieniu torb\u0119. Albo i dwie. W r\u0119ku nios\u0119 malinki. Buciki i skarpetki. Pod pach\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, a w kieszeni zbierane zabawki, ratowane w ostatniej chwili przed sturlaniem si\u0119 na sam d\u00f3\u0142. Dzieci czasem te\u017c \u0142api\u0119. Najcz\u0119\u015bciej wtedy, kiedy planuj\u0105 goni\u0107 zabawki w stylu \u201ena turla\u201d. Albo powinie im si\u0119 noga. W sumie to nie wiem, czym je \u0142api\u0119. Ale jako\u015b udaje mi si\u0119 zatrzyma\u0107 upadek. Mo\u017cliwe, \u017ce w\u0142a\u015bnie wtedy wst\u0119puj\u0105 we mnie matczyno- nadludzkie mo\u017cliwo\u015bci i wspinam si\u0119 nie tylko na schody, ale tak\u017ce wy\u017cyny osi\u0105gni\u0119\u0107 logistycznych w dziedzinie pos\u0142ugiwania si\u0119 dwoma r\u0119koma. Nogami. No i z\u0119bami. Tak czy siak \u0142api\u0119 te moje szcz\u0119\u015bcia, kieruj\u0119 ku g\u00f3rze i niczym pies pasterski zaganiam ku domowi. <\/p>\n\n\n\n
\u0106wicz\u0119 cierpliwo\u015b\u0107. W tym celu du\u017co opieram si\u0119 o \u015bcian\u0119 licz\u0105c sztachety balustrady. Dostrzegam ich nier\u00f3wno\u015bci. Zaschni\u0119te krople farby pomalowane kolejn\u0105 farb\u0105. Zastanawiam si\u0119, czy lody zacz\u0119\u0142y ju\u017c p\u0142yn\u0105\u0107, czy jeszcze nie. Czy plastikowe opakowanie wytrzyma. Mo\u017ce \u015bmietankowa masa wyst\u0105pi z brzeg\u00f3w i zaleje zawarto\u015b\u0107 torby, kurtk\u0119, buty i kolejne stopnie schod\u00f3w znacz\u0105c nasz\u0105 drog\u0119 dla ewentualnych zwierz\u0105tek, kt\u00f3re mog\u0142yby nas uratowa\u0107, gdyby\u015bmy po przest\u0105pieniu progu wpadli w czarn\u0105 dziur\u0119. Albo jako\u015b tak. Troch\u0119 g\u0142upiej\u0119 na tych schodach. To pewnie niedotlenienie wynikaj\u0105ce z wysoko\u015bci. Albo zgrzania. No kolejne dwa stopnie wy\u017cej. Jeszcze tylko p\u00f3\u0142tora pi\u0119tra. Bli\u017cej ni\u017c dalej. Czapka mnie grzeje na pot\u0119g\u0119, tylko brakuje mi r\u0119ki, by j\u0105 zdj\u0105\u0107. Po raz kilejny zastanawiam si\u0119, jak te dzieci przed chwil\u0105 \u0142apa\u0142am. Wychodzi mi na to, \u017ce przez chwil\u0119 malinek tak jakby nie by\u0142o. Jestem gotowa uwierzy\u0107 we wszystko. Chcia\u0142abym tylko ju\u017c wej\u015b\u0107. Zdj\u0105\u0107 to wszystko z siebie. Placak, torby i torbi\u0105tka. Kurtk\u0119, bluz\u0119 i czapk\u0119. Buty. Przez chwil\u0119 zazdroszcz\u0119 tym moim maluchom go\u0142ych st\u00f3p. No, kolejne stopnie. Teraz przerwa na rytualny taniec na wycieraczkach. Jeszcze ostatnie pi\u0119tro.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy osi\u0105gamy nasze drzwi czuj\u0119 jakbym dokona\u0142a czego\u015b wielkiego. Przekr\u0119cenie klucza w zamku brzmi w moich uszach jak najpi\u0119kniejszy jazzowy kawa\u0142ek w historii \u015bwiata. Troch\u0119 mo\u017ce szarpany i nier\u00f3wny, bo moje dzieci w\u0142a\u015bnie walcz\u0105 o to, kt\u00f3ry z nich wejdzie do mieszkania pierwszy. W tym celu przepychaj\u0105 si\u0119, szturchaj\u0105, a nawet gryz\u0105. Pr\u00f3buj\u0105 dosi\u0119gn\u0105\u0107 klamki. Dosi\u0119gaj\u0105. Wchodzimy do domu. Odk\u0142adam te wszystkie rzeczy na pod\u0142og\u0119. W kuchni chowam lody do zamra\u017carki. Wygl\u0105dam przez okno i my\u015bl\u0119, \u017ce mam przynajmniej pi\u0119kny widok. Daleki i przestrzenny. Pe\u0142en koron drzew. Dach\u00f3w dom\u00f3w. I naprawd\u0119 du\u017co nieba. A w ko\u0144cu po to si\u0119 cz\u0142owiek wspina. By poprzygl\u0105da\u0107 si\u0119 \u015bwiatu. I podotyka\u0107 nieba.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kiedy ju\u017c si\u0119 pokona wszystkie schody na mojej klatce, to dochodzi si\u0119 pod moje drzwi. Wydaje si\u0119 to proste i w sumie jest proste. Schody maj\u0105 stopnie, kt\u00f3re nale\u017cy pokona\u0107. Wiele stopni. Nogi trzeba podnosi\u0107 wysoko, bo to wysokie stopnie. Ale tak, to w porzo. Poza, oczywi\u015bcie, elementem zasapania, kt\u00f3ry to element prezentuje wi\u0119kszo\u015b\u0107 znajomych\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1979","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1979","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1979"}],"version-history":[{"count":50,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1979\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2029,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1979\/revisions\/2029"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1979"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1979"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1979"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}