Nocami pali\u0142y\u015bmy ogniska. Pod samo niebo. P\u0142omienie strzela\u0142y w g\u00f3r\u0119, iskry lecia\u0142y wysoko, by poca\u0142owa\u0107 gwiazdy. Powietrze falowa\u0142o od gor\u0105ca, a my siedzia\u0142y\u015bmy w kr\u0119gu. Patrzy\u0142y\u015bmy w ogie\u0144, kt\u00f3ry przyozdabia\u0142 nasze twarze gr\u0105 \u015bwiate\u0142 i cieni. Oczy l\u015bni\u0142y nam jak u kot\u00f3w oddaj\u0105c zwielokrotnion\u0105 ilo\u015b\u0107 ognisk w \u017arenicach. W powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach palonego drewna i d\u017awi\u0119ki gitary. Dym i s\u0142owa piosenek snu\u0142y si\u0119 powoli, zataczaj\u0105c kr\u0119gi. Gin\u0119\u0142y w\u015br\u00f3d gwiazd, podobnie jak iskry. <\/p>\n\n\n\n
Polana by\u0142a spora, na jej \u015brodku kwit\u0142 kwiat ogniska, otoczony wok\u00f3\u0142 kamieniami. Kawa\u0142ek dalej my, harcerki w szarych mundurach, po turecku, na kocach. Tworzy\u0142y\u015bmy kolejny kr\u0105g, mandal\u0119 m\u0142odo\u015bci i wiary w idea\u0142y. Nasze twarze, zwr\u00f3cone by\u0142y ku \u015bwiat\u0142u, wpatrzone w taniec ognia, grza\u0142y si\u0119 jego ciep\u0142em. Plecy gin\u0119\u0142y w mroku. Polan\u0119 otacza\u0142 las. G\u0119sty kr\u0105g sosen przetykanych gdzieniegdzie brzozami i bukami. Wype\u0142niony ciemno\u015bci\u0105 i cieniem. W g\u0119stym poszyciu lasu t\u0119tni\u0142o nocne \u017cycie. <\/p>\n\n\n\n
Przy ogniu by\u0142o bezpiecznie. Weso\u0142o. Noc, las i niedalekie jezioro nios\u0142y w dal nasze \u015bmiechy, g\u0142osy, akordy. Czasem przysiada\u0142y na nich \u015bwietliki lub komary i poddawa\u0142y si\u0119 d\u017awi\u0119kom. Melodia p\u0142yn\u0119\u0142a w le\u015bnej ciszy omijaj\u0105c drzewa i namioty. Podnosi\u0142a si\u0119 ku g\u00f3rze i opada\u0142a. Czasem wbiega\u0142a na drzewa jak wiewi\u00f3rka. Kiedy indziej leniwie snu\u0142a si\u0119 przy samej ziemi. W ko\u0144cu osiada\u0142a na mchu w postaci kropli. Rano l\u015bni\u0142a na \u017ad\u017ab\u0142ach trawy i kwiatach. Mieni\u0142a si\u0119 t\u0119czowo w s\u0142o\u0144cu. Ptaki i owady lubi\u0142y j\u0105 spija\u0107, bo smakowa\u0142a inaczej. Pe\u0142na aromat\u00f3w. Nas\u0105czona nutami. Obsypana d\u017awi\u0119kiem jak lukrow\u0105 posypk\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Kr\u0119gi z lotu ptaka wygl\u0105da\u0142y jak runy. Tajemnicze pisma nocy. Ogie\u0144 czasem wydobywa\u0142 ich znaki, cho\u0107 trudno je by\u0142o dostrzec i uchwyci\u0107. W kamieniach zapisano bezpiecze\u0144stwo. Ochron\u0119 lasu. Wieczno\u015b\u0107 trawy, ziemi i ska\u0142y. Ciep\u0142o \u017caru i sekrety popio\u0142\u00f3w. Nasze ramiona nios\u0142y wsp\u00f3lnot\u0119. Braterstwo i blisko\u015b\u0107. Ludzk\u0105 sympati\u0119 i rado\u015b\u0107 z bycia razem. Las ni\u00f3s\u0142 \u0142agodno\u015b\u0107 i takemnic\u0119. Trwanie.<\/p>\n\n\n\n
Nasze cia\u0142a poddawa\u0142y si\u0119 rytmowi grzechotek z puszek wype\u0142nionych piaskiem i kamykami. G\u0142osy rezonowa\u0142y w krtani, wydobywa\u0142y si\u0119 z piersi i przelatywa\u0142y przez usta jak malutkie, kolorowe motyle. Stwardnia\u0142e opuszki palc\u00f3w \u015blizga\u0142y po gryfie, potykaj\u0105c o progi gitary, wydobywa\u0142y odpowiednie d\u017awi\u0119ki. Ce dur z De molem wypada\u0142y spod biegaj\u0105cych jak po bie\u017cni palc\u00f3w i unosi\u0142y melodi\u0119 wi\u0105\u017c\u0105c j\u0105 z kr\u0119giem g\u0142os\u00f3w w jeden splot, wsp\u00f3lny o barwie \u0142\u0105cz\u0105cej kawa\u0142ek ka\u017cdej z nas w sobie. Przez t\u0119 chwil\u0119 nasze serca bi\u0142y jednym rytmem, a oczy \u015bmia\u0142y si\u0119 do siebie czyst\u0105 rado\u015bci\u0105. <\/p>\n\n\n\n
W takich momentach wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce ta noc si\u0119 nie sko\u0144czy. \u017be tak zostaniemy razem, z piosenk\u0105 na ustach i ogniem w oczach. Otulone \u015bcian\u0105 lasu. Ukradzione \u015bwiatu. <\/p>\n\n\n\n
By\u0142a w nas natura. Las, kt\u00f3ry zapu\u015bci\u0142 korzenie w duszach, k\u0142ad\u0142 nam ga\u0142\u0119zie na ramionach i g\u0142adzi\u0142 igliwiem po policzkach. Komarze znaki niczym c\u0119tki zdobi\u0142y nasze cia\u0142a tatua\u017cem uk\u0105sze\u0144 i rozdrapa\u0144. Zauwa\u017cone ptaki, przy\u0142apane z beztrosk\u0105 min\u0105 na ga\u0142\u0119ziach, w trzcinach i wierzcho\u0142kach masztu \u015bwiergota\u0142y nam w g\u0142owach, kiedy si\u0119 tylko zamy\u015bla\u0142y\u015bmy. Pod nasz\u0105 chwilow\u0105 nieobecno\u015b\u0107 mr\u00f3wki podsypia\u0142y w naszych mena\u017ckach, oblepiaj\u0105c ich brzegi ko\u017cuchem chitynowych cia\u0142. Nasze palce dotyka\u0142y ziemi jak kota. G\u0142adzi\u0142y j\u0105 po trawie. Drapa\u0142y po kr\u0119gos\u0142upie mchu.<\/p>\n\n\n\n
Po\u017cegnanie ogniska odbywa\u0142o si\u0119 na stoj\u0105co. Zacie\u015bnia\u0142y\u015bmy kr\u0105g. Splata\u0142y\u015bmy r\u0119ce, zak\u0142adaj\u0105c jedn\u0105 na drug\u0105 jakby\u015bmy plot\u0142y warkocz. \u015apiewa\u0142y\u015bmy. Z powag\u0105 i wzruszeniem. Moc\u0105 i pot\u0119g\u0105 w obliczu dogasaj\u0105cego ognia. W zapadaj\u0105cej powoli ciemno\u015bci nios\u0142y si\u0119 nasze m\u0142odzie\u0144cze g\u0142osy i zapada\u0142y w lesie. Robi\u0142o si\u0119 wilgotno. Czuj\u0105c ch\u0142odn\u0105cy \u017car z kr\u0119gu ognia, szepta\u0142y\u015bmy sobie w rytuale po\u017cegnania \u201eCzuwaj\u201d. Od ust do ucha obiega\u0142o ono ca\u0142y okr\u0105g w ciszy, pod dachem nieba i gwiazd. Nad nami szumia\u0142 las. Przygl\u0105da\u0142 si\u0119. Przyjmowa\u0142 nas w swoje ramiona, kiedy oszo\u0142omione \u015bpiewem, \u017carem i ogniem, wyciszone szeptem i ch\u0142odem wraca\u0142y\u015bmy do namiot\u00f3w. Jego szum ko\u0142ysa\u0142 nas do snu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nocami pali\u0142y\u015bmy ogniska. Pod samo niebo. P\u0142omienie strzela\u0142y w g\u00f3r\u0119, iskry lecia\u0142y wysoko, by poca\u0142owa\u0107 gwiazdy. Powietrze falowa\u0142o od gor\u0105ca, a my siedzia\u0142y\u015bmy w kr\u0119gu. Patrzy\u0142y\u015bmy w ogie\u0144, kt\u00f3ry przyozdabia\u0142 nasze twarze gr\u0105 \u015bwiate\u0142 i cieni. Oczy l\u015bni\u0142y nam jak u kot\u00f3w oddaj\u0105c zwielokrotnion\u0105 ilo\u015b\u0107 ognisk w \u017arenicach. W powietrzu unosi\u0142 si\u0119 zapach palonego drewna\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1251","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mysli"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1251","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1251"}],"version-history":[{"count":77,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1251\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1328,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1251\/revisions\/1328"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1251"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1251"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/snujemisie.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1251"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}